Onder 6.3 Rechtbank Den Haag 22 december 2016

Voor zover er al van kan worden uitgegaan dat voor verweerder het zwaartepunt in zijn beoordeling heeft gelegen op de verklaringen van eiser over de bewustwording en zelfacceptatie van zijn geaardheid, komt in het bestreden besluit niet tot uitdrukking hoe verweerder de verklaringen van eiser dat hij op vijftienjarige leeftijd, nadat hij het met een meisje had geprobeerd, wist dat hij homoseksueel was en dat zonder enig probleem heeft geaccepteerd, heeft afgezet tegen zijn verklaringen dat hij op die leeftijd ook angstig en voorzichtig was ten opzichte van de maatschappij, dat hij heeft geprobeerd naar de wensen van de maatschappij te leven, dat hij sinds zijn kindertijd al een sterke neiging had ten opzichte van jongetjes en dat hij het seksuele contact met een meisje is aangegaan om een bevestiging te krijgen van zijn geaardheid, en dat hij heeft getracht zijn geaardheid zoveel mogelijk te verbergen voor zijn omgeving, omdat hij wist dat zijn geaardheid niet zou worden geaccepteerd. Zo blijkt uit de motivering van het bestreden besluit dat verweerder zich op het standpunt stelt dat eiser niet in staat is gebleken om het proces van acceptatie, die hij volgens verweerder als gestelde homoseksueel redelijkerwijs in een homofobe maatschappij heeft moeten doormaken, inzichtelijk en aannemelijk te maken. Volgens verweerder geven de verklaringen van eiser geen blijk van enige interne worsteling dan wel enig proces dat eiser moet hebben doorgemaakt. Verweerder stelt dat eiser hierover enkel heeft kunnen verklaren dat hij zeker wist dat hij homoseksueel was nadat hij het op vijftienjarige leeftijd met een meisje had gedaan en dat hij dit zonder enig probleem heeft geaccepteerd en dat hij zich erg goed voelde over zijn homoseksualiteit. Verweerder acht het niet aannemelijk dat eiser zich op deze eenvoudige wijze, zonder enige interne processen, van zijn nieuw ondervonden geaardheid bewust zou zijn geworden. Dat eiser dusdanig gelaten zou zijn omgegaan met de ontdekking van zijn homoseksuele geaardheid, rechtvaardigt volgens verweerder de conclusie dat van een proces van bewustwording geen sprake is geweest. Verweerder verwijst daartoe naar de Werkinstructie 2015/9. Zoals verweerder ter zitting heeft bevestigd, heeft hij verondersteld dat eiser, vanwege het feit dat hij afkomstig is uit een land waarin homoseksualiteit niet wordt geaccepteerd, een interne worsteling moet hebben doorgemaakt alvorens hij zijn seksuele geaardheid voor zichzelf zou hebben geaccepteerd. Dat uitgangspunt kan echter, anders dan verweerder heeft betoogd, niet worden gebaseerd op de Werkinstructie 2015/9. Integendeel, uit de Werkinstructie blijkt juist dat verweerder bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van de seksuele gerichtheid niet als uitgangspunt hanteert dat er in alle gevallen een interne worsteling moet hebben plaatsgevonden voordat de vreemdeling zijn LHBT-gerichtheid heeft geaccepteerd. Wel mag worden verwacht dat bij een vreemdeling, zoals eiser, die afkomstig is uit een land waar men LHBT-gerichtheid niet accepteert, sprake zal zijn van een proces van bewustwording. Daarbij zal de vreemdeling zich onder andere voor de vraag gesteld zien wat het betekent om anders te zijn dan de maatschappij verwacht of verlangt. De vraag of een vreemdeling zijn homoseksuele gevoelens voor zich zelf heeft geaccepteerd, moet daarom worden onderscheiden van de vraag op welke wijze de vreemdeling met zijn geaardheid is omgegaan ten opzichte van de buitenwereld en de maatschappij en het proces dat hij daarbij heeft doorgemaakt. Aan de verklaringen van eiser in dat verband heeft verweerder in zijn beoordeling ten onrechte geen gewicht toegekend, door eenzijdig te nadruk te leggen op het ontbreken van een interne worsteling ten aanzien van de zelfacceptatie van zijn homoseksuele geaardheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdc15037c8b1a5e5cb85a76759f8d80a42a6013d5149757f18290e24fed666b9 | shasum -a 256