Onder 4.18. Rechtbank Den Haag 2 maart 2016

Met Nationale-Nederlanden ziet de rechtbank een aantal inconsistenties in de verklaringen die [eiseres] in september en oktober 2014 en februari 2015 aan respectievelijk de politie en onderzoeksbureau EMN heeft afgelegd. Zo heeft [eiseres] aan EMN expertisebureau telkens verklaard dat [A] geen hoofdbewoner van de woning was maar er wel kwam om zijn dochter te bezoeken en soms bleef slapen. Aan de politie heeft zij echter verklaard dat hij bij haar in de woning woonde als hij in Nederland was. Zij noemt hem blijkens de gespreksverslagen en het proces-verbaal afwisselend ‘de vader van mijn dochter’, ‘mijn man’ en ‘mijn ex partner’ . De ene keer verklaart [eiseres] dat [A] een van de sleutelhouders was en de andere keer dat hij alleen een sleutel kreeg als hij ‘voor de kleine kwam’. Verder heeft [eiseres] eerst verklaard dat zij de sleutel aan [C] (geboren [geboortedatum 5] ) heeft gegeven toen zij op vakantie gingen, terwijl zij later heeft verklaard dat [A] hem de sleutel heeft gegeven. Ook wijkt de verklaring van [eiseres] omtrent de bedoeling van (de andere) [B] (mede-eigenaar) met de woning en zijn rol hierin enigszins af van zijn eigen verklaring hieromtrent. Dit geldt ook voor de verklaringen van de betrokken personen over het moment waarop [eiseres] met de brand bekend is geworden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/adbcd14306318c3f6527f15209404326a51c1a55845ec3525e21055f2989ac03 | shasum -a 256