Alinea 20 Rechtbank Den Haag 14 januari 2016

4. In beroep betwisten eisers dit standpunt van verweerder. Eisers stellen dat er sprake is van een bijzondere rechtsvraag, namelijk of de overleden echtgenoot van eiseres sub 1 ten tijde van het wijzigen van zijn testament al dan niet wilsonbekwaam was. Dit moet met beperkte middelen na het overlijden van de betrokkene worden vastgesteld. Ook was er sprake van een omvangrijk juridisch relevant feitencomplex. Eisers hebben tot aan het Hof moeten doorprocederen om de medische stukken te krijgen op grond waarvan de psychiater de verklaring van wilsbekwaamheid heeft verstrekt. Vervolgens is de zaak voor gelegd aan een sociaal-medisch expert en een alzheimerexpert. Omdat dit nog niet tot uitsluitsel leidde hebben besprekingen moeten plaatsvinden, werd een autoriteit op het gebied van dementie en cognitieve stoornissen ingeschakeld ([autoriteit]). Daarnaast moest informatie worden verkregen van de behandelend geriater en [persoon B] van de GGZ. Beiden weigerden afgifte van het medisch dossier van de overledene. Het GGZ-dossier werd na uitgebreide gesprekken alsnog overhandigd. Tegen de geriater diende te worden geprocedeerd in kort geding om de medische informatie ter verkrijgen. Daarvoor is weliswaar een aparte toevoeging verstrekt, maar dat betekent niet dat de zaak tot nietigverklaring van het testament daardoor minder ingewikkeld is. Daarna hebben nog besprekingen met familieleden moeten plaatsvinden, waarna prof. Scheltens zijn eindrapport kon opmaken. Daarna kon de dagvaarding worden opgesteld. Eisers wijzen verder op de veelvuldige correspondentie met de wederpartijen, het Leger de Heils en de Stichting de Zonnebloem, over een mogelijke schikking en op de uitgebreide media-aandacht die de zaak heeft gekregen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6ce65d71284b6836e7127e0183c54146e21683a1d0795bd61eeed1a72bfc598a | shasum -a 256