Onder 5.64. Rechtbank Den Haag 20 april 2016

Deze toelichtingen geven steun aan het oordeel dat de Wet inzake de Buitenlandse Investeringen in de versies van 1991 en 1999 geen wettelijke voorziening bevat voor arbitrage in gevallen als bedoeld in artikel 26 ECT, zoals hier aan de orde is. De rechtbank verwerpt de door gedaagden verdedigde lezing die inhoudt dat uit deze toelichtingen slechts kan worden afgeleid dat de Wet inzake de Buitenlandse Investeringen geen specifiek mechanisme bevat voor arbitrage tussen buitenlandse investeerders en de Staat in die zin dat de wet geen specifieke regels en te volgen procedure bevat. Dit standpunt gaat uit van een te beperkte lezing van de toelichtingen. De weergegeven parlementaire toelichtingen laten zich niet anders begrijpen dan dat daarmee is bedoeld dat de versies van de Wet inzake de Buitenlandse Investeringen van 1991 en die van 1999 in het geheel geen wettelijke grondslag bevatten voor investeringsarbitrage als de onderhavige. Als arbitrage wel zou zijn toegestaan op grond van deze wet, zouden de arbitragebepalingen in de door de Russische Federatie gesloten bilaterale investeringsverdragen ook niet zijn aangewezen als “ provisions different from those provided by the Russian legislation ” en zou ratificatie niet nodig zijn geacht . Dat, zoals gedaagden nog hebben betoogd, mogelijk niet alle toelichtingen op de geratificeerde investeringsverdragen uitdrukkelijk ingaan op de verschillen tussen de daarin vervatte arbitrageclausules en Russisch recht, doet niet af aan de duidelijke bewoordingen in de andere toelichtingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3405e76c910bf2a6b1a496772effa9493a145cb28d63105850491b50f0fecf7b | shasum -a 256