Alinea 48 Rechtbank Den Haag 19 mei 2016

7. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de discriminatie die eisers hebben ondervonden niet kan worden aangemerkt als discriminatie in de zin van het Vluchtelingenverdrag, omdat het voor eisers niet onmogelijk was om op maatschappelijk en sociaal terrein te functioneren. Verweerder heeft daarbij terecht betrokken dat eisers werk hebben gehad in Albanië en dat eisers toegang hebben gehad tot medische voorzieningen; zo is [dochter] in Albanië geopereerd. Verweerder heeft zich verder terecht op het standpunt gesteld dat van eisers mag worden verwacht dat zij bij voorkomende problemen de bescherming inroepen van de Albanese (hogere) autoriteiten. Weliswaar heeft eiseres verklaard dat zij één keer naar de burgemeester is geweest om te klagen dat zij geen sociale hulp kreeg en dat er vervolgens niets gebeurde. Echter, verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat van eiseres mag worden verwacht dat zij (opnieuw) naar de gemeente, politie of andere autoriteiten zou gaan. Niet in geschil is dat eiseres dit heeft nagelaten. Gelet hierop hebben eisers niet aannemelijk gemaakt dat het vragen van bescherming in Albanië in hun geval gevaarlijk dan wel bij voorbaat zinloos moet worden geacht. Verweerder heeft dan ook terecht gesteld dat eisers niet kunnen worden aangemerkt als vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag en geen reëel risico lopen op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM. De stelling van eisers dat zij in Albanië geen toegang tot gezondheidszorg hadden leidt niet tot een andere conclusie, nu verweerder, zoals hiervoor reeds is opgemerkt, zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat uit eisers verklaringen blijkt dat zij wel toegang hadden tot medische voorzieningen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/941bdec3f25653b908898a727f901e28af8aa0769599bdf77bfd104eb95cf577 | shasum -a 256