Onder 6.3 Rechtbank Den Haag 30 mei 2016

Op grond van wat onder rechtsoverweging 6.1 en 6.2 is overwogen wordt strikt genomen aan de toepassingsvoorwaarden van de in artikel 2.16 van de Wabo neergelegde weigeringsbevoegdheid voldaan. De rechtbank is evenwel van oordeel dat verweerder in dit geval na afweging van de belangen en in weerwil van het advies van de welstandscommissie, in redelijkheid heeft kunnen afzien van het gebruik van deze weigeringsbevoegdheid. Verweerder heeft in redelijkheid de situatie van een open plek kunnen verkiezen boven de situatie van langdurige leegstaande, incourante panden. Daarnaast heeft verweerder de wenselijkheid van het inrichten van het terrein als tijdelijke parkeergelegenheid om de parkeerdruk in dit deel van de binnenstad te verlichten, voldoende toegelicht middels de opgestelde memo parkeerdruk rondom de locatie [locatie] van 20 november 2015 en dit als zwaarwegend belang mogen meewegen. Dat er, zoals door eisers naar voren is gebracht, alternatieven mogelijk zijn voor het verlichten van de parkeerdruk, doet – mede gelet op de aan verweerder toekomende beoordelingsvrijheid – aan het voorgaande niet af. Voorts acht de rechtbank van belang dat verweerder in zijn verweerschrift en ter zitting heeft benadrukt dat het streven van de gemeente er op de lange termijn op gericht blijft de gevelwand langs de [straat 1] te herstellen en te versterken. Dit wordt bevestigd door het tijdelijke karakter van de in te richten parkeergelegenheid op het terrein. Daartoe is aan de omgevingsvergunning de voorwaarde verbonden dat binnen vijf jaar een gebiedsvisie dient te worden ontwikkeld die onder meer ziet op (de mogelijkheid van) de bouw van een vervangend bouwwerk op de betreffende locatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ee235bf81f2683573b446fb74b1924d3c15cdec0122b67751439d123ac7c3af | shasum -a 256