Onder 3.1 Rechtbank Den Haag 18 januari 2016

Verweerder heeft zich in het verweerschrift op het standpunt gesteld dat het nieuw naar voren gebrachte feit een nieuw asielmotief betreft dat geen verband houdt met de in de bestuurlijke fase naar voren gebrachte asielmotieven. Het is vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) dat een nieuw asielmotief, ingebracht ten tijde van de beroepsfase, niet bij de beoordeling van het beroep kan worden betrokken. Een nieuw asielmotief valt niet onder artikel 83 Vw. Verweerder verwijst naar de uitspraken van de Afdeling van 1 mei 2012 (ECLI:NL:RVS:2012:BW4908) en van 10 november 2011, zaaknummer 201103103/1/V2. Gelet hierop kan dit nieuwe asielmotief niet worden meegenomen bij de beoordeling van onderhavig beroep. Verweerder ziet derhalve geen aanleiding eiser hieromtrent te horen dan wel om het bestreden besluit in te trekken. Ten overvloede merkt verweerder op dat de inwerkingtreding van de nieuwe richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (herziene Procedurerichtlijn) hierin geen verandering teweeg heeft gebracht. Weliswaar is artikel 83a (nieuw) Vw toegevoegd aan de Vreemdelingenwet, maar de ex nunc beoordeling van de rechtbank brengt niet met zich mee dat thans wel nieuwe asielmotieven in beroep beoordeeld dienen te worden door de rechtbank. Verweerder verwijst naar pagina’s 23 en 24 van de Memorie van Toelichting behorende bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Vw ter uitvoering van onder meer de herziene Procedurerichtlijn (2014/2015, 34 088, nr. 3, punt 3.1.2, onder ii, ‘ex nunc onderzoek’), waaruit dit expliciet blijkt. In het wetsvoorstel, zoals het in consultatie is ingebracht, was wel een uitbreiding van de ex nunc toetsing voorzien ten aanzien van nieuwe asielmotieven. Echter, de Afdeling heeft zich hier expliciet tegen uitgesproken in de consultatieronde. Uit de Memorie van Toelichting blijkt dat de wetgever de Afdeling is gevolgd in het standpunt dat een verruiming van de rechterlijke toets naar volledig nieuwe asielmotieven op praktische grenzen stuit en niet het beoogde doel bereikt. Derhalve is nadrukkelijk door de wetgever afgezien van de uitbreiding van de ex nunc toetsing ten aanzien van nieuwe asielmotieven. Uit de reactie van de Afdeling op dit wetsvoorstel blijkt ook duidelijk dat de vaste jurisprudentie op dit punt nog immer van toepassing is en de inwerkingtreding van de herziene Procedurerichtlijn heeft hier geen verandering in gebracht. Indien eiser dit nieuwe asielmotief beoordeeld wil hebben door verweerder, dan staat het hem vrij een nieuwe asielaanvraag in te dienen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eca0f62214bd06421bce64b442b278e7cadcdd9106f6aaed89972e866f2adcdc | shasum -a 256