Alinea 64 Rechtbank Den Haag 16 juni 2016

De vader heeft voorts onweersproken gesteld dat hij geen toestemming heeft gegeven aan de moeder om zich permanent met de minderjarige in Syrië te vestigen, noch heeft hij – stilzwijgend – in de achterhouding van de minderjarige in Syrië berust. De vader heeft hiertoe gesteld dat hij op woensdag 6 mei 2015 in de woning van de moeder, in het bijzijn en op verzoek van de moeder, een formulier heeft ondertekend waarmee hij de moeder toestemming heeft gegeven om [minderjarige] naar Turkije mee te nemen voor een korte vakantie. De moeder zou op zondag 10 mei 2015 terugkeren naar Nederland, maar dit is – hoewel de moeder op 10 mei 2015 via Whatsapp vertelde dat zij en beide minderjarigen inmiddels weer terug waren in Nederland – niet gebeurd. Toen de moeder hierna niets meer van zich liet horen en het de vader ook niet lukte om contact met haar te krijgen, heeft hij contact gezocht met de familie van de moeder. De familie van de moeder vertelde dat de moeder niet was teruggekeerd naar Nederland en plannen zou hebben om samen met beide minderjarigen naar Syrië te reizen. De vader heeft vervolgens aangifte gedaan bij de politie wegens onttrekking van [minderjarige] aan het ouderlijk gezag. Ook heeft hij contact gezocht met de Nederlandse CA om een teruggeleidingsverzoek in te dienen. De vader heeft hiernaast via Whatsapp aan de moeder gevraagd om terug te keren naar Nederland, maar de moeder weigert tot op heden om met de minderjarigen terug te keren. Momenteel heeft de vader zelf geen (direct) contact meer met de moeder en de minderjarigen. Hij wordt door de familie van de moeder, voor zover zij informatie krijgen, op de hoogte gehouden over hoe het met de moeder en de minderjarigen gaat. De vader maakt zich ernstig zorgen over de veiligheid en ontwikkeling van [minderjarige] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/245ca12db951afca2edd879f80bb44ebcf529e39f9d4face85ed7d591aed9330 | shasum -a 256