Onder 1.3 Rechtbank Den Haag 12 juli 2016

2. In haar verslag van 21 juli 2015 heeft de StAB de bouw- en gebruiksmogelijkheden van het bestemmingsplan “ [bestemmingsplan A] ” en het oude planologische regime met elkaar vergeleken. Geconcludeerd is dat de bouw- en gebruiksmogelijkheden ten behoeve van industrie zijn vervallen, zodat sprake is van planologisch nadeel. Wat betreft indirecte schade stelt de StAB dat, daargelaten of eiseres daadwerkelijk in haar bedrijfsmatig gebruik wordt beperkt, de bestemmingswijziging niet leidt tot een wijziging van de planologische gebruiksmogelijkheden van de noordelijke gronden of tot een wijziging van de milieuvergunning. Het blijft volgens de StAB voor eiseres mogelijk om op haar terrein maatregelen te treffen teneinde geluidsoverlast voor de omgeving te voorkomen. Het realiseren van de maximale invulling van de gronden met de bestemming “Industrieterrein” is niet noodzakelijkerwijs afhankelijk van het al dan niet kunnen realiseren van afschermende bebouwing op de gronden van eiseres waarop het bestemmingsplan “ [bestemmingsplan A] ” van toepassing is. Voorts maakt het bestemmingsplan “ [bestemmingsplan A] ” geen milieugevoelige bestemmingen dichter bij de inrichting mogelijk en leidt de planologische wijziging niet tot een verlegging van de inrichtingsgrens. De StAB acht het verder niet aannemelijk dat de tegemoetkoming in de planschade die eiseres heeft geleden reeds anderszins verzekerd is via de verkoop van gronden door eiseres aan [B.V. Y] ( [B.V. Y] ). In de leveringsakte en de koopovereenkomst wordt niet gesproken over andere percelen die als gevolg van de verkoop in waarde zullen gaan dalen. Indien de verkoop van de gronden eveneens strekte tot vergoeding van de overige gronden die niet werden verkocht, had verwacht mogen worden dat deze percelen ook zouden zijn genoemd en dat de oppervlakte daarvan zou zijn aangegeven. Het zou volgens de StAB niet voor de hand liggen dat [B.V. Y] in het kader van een volledige schadeloosstelling een vergoeding zou geven voor gronden zonder dat duidelijk is op welke percelen deze vergoeding betrekking heeft. Daarbij acht de StAB de hoogte van het bedrag dat als schadeloosstelling is uitgekeerd van belang. De waarde van de verkochte gronden (die voorheen de bestemming ‘Industrieterrein’ hadden) is bepaald op € 200,- m2, welke prijs lager is dan waarvan [persoon H] en [adviesbureau A] (door eiseres respectievelijk verweerder als deskundige ingeschakeld) uitgaan. De StAB heeft vervolgens taxateur [persoon J] , van [taxatiebureau B] , te [plaats] , aangezocht voor de taxatie. Volgens zijn taxatie bedraagt de waardevermindering van de gronden als gevolg van het nieuwe planologische regime “ [bestemmingsplan A] ” € 1.370.000,-.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c25f5f4fbf3aa08c35f6790d3bb8eadf49daa363faa2f733d222e5219ff0bed3 | shasum -a 256