Onder 5.1 Rechtbank Den Haag 12 juli 2016

De rechtbank blijft bij al wat zij in haar tussenbeslissing heeft overwogen en beslist. De rechtbank wijst erop dat zij in haar tussenbeslissing onder meer heeft geoordeeld dat de verlening van de compensatie in natura in dit geval in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel, nu verweerder in het bestreden besluit de vaststelling van de tegemoetkoming in planschade afhankelijk heeft gesteld van onzekere nadere besluitvorming over de omvang van het door eiseres geleden nadeel. Hiermee heeft de rechtbank niet geoordeeld dat verweerder niet zou mogen compenseren in natura of dat de invulling van de compensatie in natura in het bestreden besluit onvoldoende is geconcretiseerd, maar dat het besluit een getaxeerd schadebedrag zou moeten bevatten waar deze compensatie zich naar moet richten. In deze (eind)uitspraak staat, in het kader van finale geschilbeslechting, de vraag centraal op welk bedrag de planschade als gevolg van het bestemmingsplan “ [bestemmingsplan A] ” is te stellen. Bij de beantwoording van deze vraag neemt de rechtbank het advies van de StAB tot uitgangspunt. Aan de hand van het commentaar van partijen op dit advies zal de rechtbank hierna beoordelen of het door de StAB gegeven advies kan worden overgenomen en of de door eiseres geleden planschade op het door de taxateur en de StAB genoemde bedrag van € 1.370.000,- is te stellen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c25f5f4fbf3aa08c35f6790d3bb8eadf49daa363faa2f733d222e5219ff0bed3 | shasum -a 256