Onder 5.5 Rechtbank Den Haag 12 juli 2016

Eiseres heeft ter zitting toegelicht dat een kantoorgebouw dat geen relatie met [bestemmingsplan B] heeft, een eigen toegang zou krijgen. Ook in het verleden zijn gebouwen verhuurd aan derden en dit heeft volgens eiseres nooit tot problemen geleid, zelfs niet als men over het [bestemmingsplan B] -terrein zou moeten om het gebouw te bereiken. Gelet op deze toelichting onderschrijft de rechtbank niet verweerders standpunt dat de inrichtingsgrenzen verlegd zouden moeten worden voor de realisatie van een zelfstandig kantoorgebouw. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder niet aannemelijk gemaakt dat de realisatie van een zelfstandig kantoorgebouw binnen de inrichtingsgrenzen met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid uitgesloten zou zijn. Voorts heeft verweerder niet aannemelijk gemaakt dat het aanleggen van parkeerplaatsen in de nabijheid van een kantoorgebouw feitelijk onmogelijk is. De taxateur heeft op basis van het rapport van de StAB bekeken op welke plaatsen parkeerplaatsen aangelegd kunnen worden - overigens zonder uit te gaan van een parkeergarage - en heeft op basis hiervan het aantal parkeerplaatsen geteld en de waarde van het gebouw bepaald. Niet gebleken is dat de taxateur geen rekening heeft gehouden met het feit dat het zelfstandig kantoorgebouw op het terrein van [bestemmingsplan B] zou komen te liggen in de nabijheid van zware industrie. Van deze laatste omstandigheid blijkt ontegenzeggelijk uit het rapport van de StAB. Het moet er daarom voor worden gehouden dat de taxateur de factor industrie heeft meegewogen in zijn taxatie, maar het waardedrukkende effect van deze factor minder zwaar heeft geacht dan waar volgens verweerder van uit zou moeten worden gegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c25f5f4fbf3aa08c35f6790d3bb8eadf49daa363faa2f733d222e5219ff0bed3 | shasum -a 256