Onder 4.6. Rechtbank Den Haag 18 juli 2016

Het geschil tussen partijen spitst zich met name toe op de vraag of Windpark Rijnwoude de Windturbines mag verwijderen en tot levering mag overgaan aan de koper daarvan. Partijen verschillen in dit kader van mening over de vraag op welke wijze de bepalingen uit de Akte gelezen moeten worden, onder verwijzing naar de tussen partijen gevoerde onderhandelingen voorafgaand aan het sluiten van de Akte. In de Akte is in artikel 5.2 bepaald dat het Windpark Rijnwoude niet is geoorloofd zonder voorafgaande toestemming van de Landeigenaren een wijziging aan te brengen in het gebruik van de opstallen, anders dan ter vernieuwing, vervanging, modernisering dan wel instandhouding van de bestaande opstallen. De Landeigenaren stellen zich op het standpunt dat uit artikel 5.2 van de Akte expliciet volgt dat de Windturbines niet weggenomen mogen worden. Dit standpunt deelt de voorzieningenrechter echter niet. Windpark Rijnwoude heeft op grond van artikel 5:103 BW de bevoegdheden die voor het volle genot van haar recht nodig zijn. Niettemin kunnen in de akte van vestiging de bevoegdheden tot het gebruiken, het aanbrengen en het wegnemen van gebouwen en dergelijke worden beperkt. De opstaller heeft in beginsel op grond van zijn eigendomsrecht tijdens de duur daarvan een wegneemrecht, tenzij partijen anders zijn overeengekomen. Nu in de Akte niet met zoveel worden wordt gesproken over een beperking van het wettelijke wegneemrecht van Windpark Rijnwoude, maar in de Akte in artikel 5.2 enkel wordt gesproken over het gebruik van de opstallen, kan daaruit niet worden afgeleid dat partijen in afwijking van de wettelijke regeling zijn overeengekomen dat het Windpark Rijnwoude tijdens de duur van de overeenkomst niet zou zijn toegestaan de Windturbines weg te nemen. De vraag hoe in een schriftelijke overeenkomst de verhouding van partijen is geregeld, kan echter niet enkel worden beantwoord op grond van alleen een zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen in de overeenkomst. Hierbij komt het tevens aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan de bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Partijen verwijzen daartoe beiden naar hetgeen is voorafgegaan aan het sluiten van de overeenkomst, alsmede naar hetgeen zich heeft afgespeeld nadat Windpark Rijnwoude in juni 2014 aan de Landeigenaren te kennen heeft gegeven dat zij niet tot verlenging van het opstalrecht zal overgaan. Gelet op de sterk uiteenlopende standpunten van partijen op dit punt, kan de bedoeling van partijen met betrekking tot de vraag of het wegneemrecht van Windpark Rijnwoude is beperkt in het beperkte kader van dit kort geding niet worden vastgesteld. Om deze bedoeling van partijen (te proberen) te achterhalen zal uitvoerige bewijslevering moeten volgen. Daarvoor biedt de kortgedingprocedure echter geen ruimte. In de gegeven situatie zal aansluiting worden gezocht bij de tekst van de Akte en dient er vooralsnog vanuit te worden gegaan dat partijen het wegneemrecht van Windpark Rijnwoude niet hebben beperkt in de door de Landeigenaren gestelde zin, nu zulks in de onderhavige procedure onvoldoende aannemelijk is geworden. Evenmin kan uit de Akte worden afgeleid dat er sprake is van een exploitatieplicht, inhoudende dat Windpark Rijnwoude gehouden zou zijn de Windturbines gedurende de gehele looptijd van het opstalrecht in exploitatie te houden. De vraag of de Landeigenaren schade lijden doordat de Windturbines vroegtijdig (voor het einde van de overeenkomst) worden weggenomen, kan bovendien buiten beschouwing blijven, nu de vaste retributies door Windpark Rijnwoude worden doorbetaald en ten aanzien van de variabele retributies tot een bedrag van € 250.000,-- zekerheid is gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/749045ab3cd71d87500b27b657421777832a23d67e9ed431ff8ab9292eedc658 | shasum -a 256