Onder 3.2. Rechtbank Den Haag 4 mei 2016

Daartoe voert [eiseres] – samengevat – het volgende aan. [eiseres] kan in beginsel een recht op het verrichten van tegenonderzoek (in eigen beheer) niet worden ontzegd. In dit kort geding staat de vraag centraal of het openbaar ministerie in redelijkheid heeft kunnen besluiten om het door [eiseres] gewenste onderzoek achterweg te laten. [eiseres] heeft een groot belang bij het verzoek om onderzoek. Zij is verdachte van moord of doodslag, momenteel ligt er een veroordeling tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van veertien jaar en is de zaak aanhangig bij de laatste feitelijke instantie. Dit is de laatste kans voor [eiseres] om haar visie op de feiten naar voren te brengen en haar onschuld aan te tonen. Daarnaast speelt het belang van waarheidsvinding – ook voor de nabestaanden –, waaraan het onderzoek van [X] een bijdrage kan leveren en [eiseres] heeft voldoende aannemelijk gemaakt wat zij met het onderzoek beoogt. Voorts speelt het belang van een eerlijk proces, zoals dat is gewaarborgd in artikel 6 EVRM. Het is vaste jurisprudentie dat de procedure als een geheel eerlijk moet verlopen en dat de in dit kader aan de verdediging toekomende rechten niet illusoir zijn, maar effectief kunnen worden uitgeoefend. De verdachte moet in de gelegenheid zijn gesteld zijn onschuld aan te tonen en aan het recht op hoor en wederhoor invulling te geven. Daarbij moet ook sprake zijn van “equality of arms”, partijen moeten beiden op gelijke wijze in staat worden gesteld hun stellingen naar voren te brengen, zonder dat een van partijen daarbij een onevenredig voordeel geniet. Slechts bij zwaarwegende belangen kan hiervan worden afgeweken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fe10ad01ab0570e35337f3a0964df95c8d9a7feee0df2ebd7408f82ab712266b | shasum -a 256