Onder 4.4. Rechtbank Den Haag 4 mei 2016

Het staat de Staat, zoals het gerechtshof ook overweegt, vrij om onverplicht medewerking te verlenen aan onderzoek in eigen beheer van de verdachte. Een weigering om die medewerking te verlenen, kan niet zonder meer als onrechtmatig worden aangemerkt. Het gerechtshof heeft geen oordeel heeft gegeven over de vraag of er aanleiding is het onderzoeksmateriaal beschikbaar te stellen aan [eiseres] ten behoeve van het onderzoek in eigen beheer, omdat het gerechtshof daar noch in de wet noch in artikel 6 EVRM mogelijkheden voor zag. Het gerechtshof heeft echter wél expliciet de noodzaak van het door [eiseres] gewenste onderzoek beoordeeld, in het licht van het subsidiaire verzoek van [eiseres] aan het gerechtshof opdracht te geven tot een nader onderzoek in de vorm van een contra-expertise. Ten aanzien van alle onderdelen van het door [eiseres] gewenste onderzoek in eigen beheer heeft het gerechtshof geoordeeld dat het onderzoek niet noodzakelijk is. Nu aldus het onderzoek door het gerechtshof als niet noodzakelijk is beoordeeld, valt niet in te zien dat de Staat in civielrechtelijke zin onrechtmatig handelt door het onderzoeksmateriaal niet ten behoeve van het onderzoek in eigen beheer af te staan. De vraag of het gerechtshof dit oordeel op verzoek van [eiseres] heeft gegeven of – zoals [eiseres] stelt – dit heeft gedaan zonder dat [eiseres] daarom heeft gevraagd, acht de voorzieningenrechter niet relevant. Het oordeel is gegeven door het gerechtshof – de voorzieningenrechter kan aan dat oordeel niet voorbij gaan – en daaruit vloeit voort dat de Staat civielrechtelijk geen onrechtmatig handelen kan worden verweten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fe10ad01ab0570e35337f3a0964df95c8d9a7feee0df2ebd7408f82ab712266b | shasum -a 256