Onder 8.5. Rechtbank Den Haag 14 maart 2017

De rechtbank stelt verder vast dat de verstrekking van de politiegegevens door de korpschef aan de Belastingdienst, anders dan eiser stelt, niet is geschied op grond van artikel 8 van de Wbp, maar op grond van artikel 20 van de Wpg. Zoals verweerder heeft toegelicht is de Wpg een lex specialis die ziet op de verwerking van persoonsgegevens ten behoeve van de uitvoering van de politietaak. Artikel 2, tweede lid, onder c, van de Wbp bepaalt dat de Wbp niet van toepassing is op verwerking van politiegegevens. Gelet op het voorgaande is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een rechtmatige verwerking van de gegevens. Evenmin is de rechtbank gebleken dat verweerder in het rapport van 1 maart 2012 onjuiste informatie heeft opgenomen. Anders dan eiser stelt, wordt eiser in dit rapport niet als verdachte aangemerkt. In het rapport van 1 maart 2012 staat bij eisers naam “subjecten met de rol getuige” en “aangever”. In het rapport is eveneens eisers getuigenverklaring opgenomen. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat verweerder niet onrechtmatig heeft gehandeld en dat het verzoek om schadevergoeding dient te worden afgewezen. Eisers bezwaar is ongegrond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0aa2605e814ef6807764b9d291f0e5dceb28795073ea3a3bf348da2a2fd4e8d9 | shasum -a 256