Onder 3.3 Rechtbank Den Haag 18 januari 2017

1 januari 2018 geïmplementeerd te zijn in de Nederlandse wet en vanaf 1 juli 2018 te worden toegepast. Overweging 30 van de Herziene Richtlijn luidt als volgt: “Daar pakketreizen vaak lang van tevoren worden gekocht, kunnen zich onvoorziene omstandigheden voordoen. Daarom dient de reiziger onder bepaalde voorwaarden te mogelijkheid te hebben een pakketreisovereenkomst aan een andere reiziger over te dragen. In dergelijke gevallen dient de organisator de mogelijkheid te hebben zijn onkosten terug te vorderen, bijvoorbeeld wanneer een subcontractant een vergoeding vraagt voor het wijzigen van de naam van de reiziger of voor het annuleren en vervangen van een reisbiljet.” Artikel 9 lid 2 van de Herziene Richtlijn luidt als volgt: “Degene die de pakketreisovereenkomst overdraagt, en degene die de overeenkomst overneemt, zijn gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk voor de betaling van het nog verschuldigde bedrag en voor eventuele bijkomende vergoedingen, toeslagen en andere kosten die voortvloeien uit de overdracht. De organisator stelt degene die de overeenkomst overdraagt, in kennis van de werkelijke kosten van de overdracht. Deze kosten mogen niet onredelijk zijn en niet meer bedragen dan de werkelijke kosten die voor de organisator voortvloeien uit de overdracht van de pakketreisovereenkomst.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/92cc02fef869bff4db22895736cf3d05edf245a8debdffaf6710493031745f57 | shasum -a 256