Onder 5.7 Rechtbank Den Haag 18 januari 2017

Ook dit verweer slaagt. [gedaagden] heeft hoofdzakelijk gesteld dat indeplaatsstelling feitelijk onmogelijk wordt gemaakt doordat de KLM daarvoor veel te hoge kosten in rekening brengt. Tussen partijen staat niet ter discussie dat TUI uitsluitend de werkelijke kosten van de KLM aan [gedaagden] heeft willen doorberekenen. Voor het standpunt van [gedaagden] valt geen steun te vinden in de relevante artikelen van de huidige Richtlijn Pakketreizen en boek 7 BW. Ingevolge het bepaalde in artikel 4 lid 3 van de huidige Richtlijn Pakketreizen en artikel 7:506 lid 2 BW mogen de werkelijke kosten van de indeplaatsstelling aan de consument worden doorberekend. In de memorie van toelichting bij laatstgenoemd artikel is vermeld dat dergelijke kosten bij omzetting van vliegtickets zeer omvangrijk kunnen blijken. Dit gegeven is dus meegewogen bij de totstandkoming van deze bepaling. Hoge kosten maken indeplaatsstelling op zich zelf niet onmogelijk. Ook in overweging 30 en artikel 9 lid 2 van de Herziene Richtlijn is opgenomen dat de reisorganisator de werkelijke kosten van indeplaatsstelling aan de consument mag doorberekenen. Van een beperking tot lage(re) administratieve kosten als door [gedaagden] wordt bepleit, is derhalve ook in de Herziene Richtlijn geen sprake. De hiervoor onder 4.1 sub II weergegeven, gevorderde verklaring voor recht zal daarom eveneens worden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/92cc02fef869bff4db22895736cf3d05edf245a8debdffaf6710493031745f57 | shasum -a 256