Onder 5.99. Rechtbank Den Haag 25 januari 2017

5.151. Het uiteindelijk uitgevaardigde fokverbod en het ruimen zijn de meest verstrekkende maatregelen die de Staat op grond van de GWWD ten dienste staan. Hoewel het, zoals de commissie Van Dijk heeft opgemerkt – achteraf bezien – wellicht voor de hand lag om geboorten, en daarmee het afscheiden van C. burnetii, tegen te gaan, valt de Staat geen verwijt te maken voor het niet eerder inzetten van deze maatregelen. Zoals hiervoor is overwogen, gaven de voorlopige uitkomsten van het tankmelkonderzoek onvoldoende aanknopingspunten om over te gaan tot verstrekkende maatregelen. Verder is van belang dat het ruimen van dieren in het buitenland niet eerder was toegepast bij de bestrijding van Q-koorts en onduidelijk was wat het effect van deze verstrekkende maatregel zou zijn. Ook een fokverbod maakte geen deel uit van “ het gangbare arsenaal aan maatregelen” dat eerder in het buitenland was toegepast bij een uitbraak van Q-koorts. Dat deze maatregelen uiteindelijk zijn ingezet en kunnen hebben bijgedragen aan het tot staan brengen van de epidemie, is onvoldoende om te kunnen concluderen dat de Staat een rechtsplicht had om deze maatregelen eerder in te zetten. Andere feiten of omstandigheden die die conclusie wel kunnen dragen, zijn niet gesteld en ook niet gebleken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5f0680da8e0fd0e56649e3cbda562f013b6966c70e6af3b428ddd3a159798fa8 | shasum -a 256