Onder 3.2. Rechtbank Den Haag 13 juli 2017

Daartoe stelt [eiser] – samengevat – het volgende. [eiser] heeft herhaaldelijk verzocht om afgifte van de hiervoor genoemde stukken. Uiteindelijk zijn de onder c. i) en c. ii) genoemde stukken in kopie verstrekt. Ten aanzien van de onder a., c. iv) en c. v) genoemde stukken heeft het OM meegedeeld dat deze zijn vernietigd, terwijl de correspondentie onder e. onvindbaar zou zijn. De stukken onder b. en d. worden door het OM niet verstrekt. Hiermee ontzegt het OM [eiser] de mogelijkheid om tegenonderzoek te verrichten, zodat hij alsnog zijn onschuld kan aantonen. Afgezien van het feit dat [eiser] bij een tankstation in de buurt van de woning van het slachtoffer is geweest en de constatering dat het op de jas van het slachtoffer, het wapen en de munitie aangetroffen DNA van [eiser] afkomstig kan zijn, is er immers geen concreet bewijs dat [eiser] de dader van de moord op het slachtoffer is. De door het IFS uitgevoerde contra-expertise laat ruimte voor nader te onderzoeken alternatieve scenario’s, bijvoorbeeld een scenario waarbij sprake is van contaminatie van sporenmateriaal of ‘secondary transfer’. Daar komt nog bij dat IFS destijds in het kader van de contra-expertise niet de beschikking heeft gehad over de stukken (van overtuiging) zelf, maar alleen over door het NFI vervaardigde DNA-extracten. [C] voert onderzoek uit naar de alternatieve scenario’s en heeft daarvoor de bij het NFI opgeslagen ruwe DNA-files nodig. Ook de beelden van de beveiligingscamera kunnen bijdragen aan zijn onderzoek. Door de benodigde stukken niet te verstrekken handelt de Staat (het OM) onrechtmatig jegens [eiser] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db726c49ac6254da8ac2230a67cd9223e8288705f2297b19ffc2eabc31ebc02f | shasum -a 256