Onder 5.6. Rechtbank Den Haag 15 februari 2018

Het staat vast dat de door Staedion gehanteerde tarieven onder de maximumprijs van de Warmtewet blijven en als zodanig voldoen aan de geldende wettelijke voorschriften. Er moet nog wel worden beoordeeld of de tarieven redelijk zijn, in de zin van artikel 7:259, eerste lid BW. Daarbij geldt als uitgangspunt dat de verhuurder de werkelijk gemaakte kosten aan de huurder in rekening mag brengen. De verhuurder mag dus in beginsel geen winst maken op de nutsvoorzieningen en de servicekosten. [gedaagde] stelt zich daarbij op het standpunt dat, nu haar woning is gelegen op een energiezuinige plek in een appartementencomplex waardoor zij minder warmte verbruikt dan haar buren/derden die op locaties wonen die minder energiezuinig zijn dan de door haar bewoonde woning, zij alleen dient te betalen voor hetgeen zij daadwerkelijk heeft verbruikt. Zij legt de Warmtewet beperkt uit. Volgens haar heeft de Warmtewet slechts ten doel de huurder te beschermen, reden waarom prijsmaxima zijn gegeven, hetgeen er niet aan afdoet dat de prijzen individueel moeten worden berekend, althans de situatie van de individuele consument zo nauwkeurig mogelijk moeten benaderen. De benaderingswijze van de huurcommissie is hiermee in overeenstemming, aldus [gedaagde] . Zij voegt daar nog aan toe dat het betoog van Staedion over de doorbelasting van onderhoudskosten als onderdeel van het vastrecht niet dient te worden gevolgd. De verandering van het puntenstelsel, waarop Staedion zich beroept is een verandering doorgevoerd door een vereniging van woningbouwcorporaties maar niet door een wetgever of rechter en komt daarom minder betekenis toe.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08f078ac2f44324adf11f2ba09778ba6592e6e8a01b69462c82671f207e682b7 | shasum -a 256