Alinea 34 Rechtbank Den Haag 28 december 2018

20. Eiseres heeft zich op het standpunt gesteld dat de met ingang van 1 januari 2016 door de gemeente Rijswijk gekozen tariefstelling (en –differentiaties) om ter zake van niet-woningen uitsluitend nog onroerende-zaakbelasting te heffen van eigenaren en niet langer van gebruikers in strijd is met de bedoeling van de wetgever. Dit heeft voor eigenaren van niet-woningen geleid tot een tariefstijging van ruim 69% ten opzichte van 2015. In samenhang bezien met een nihiltarief voor gebruikers van niet-woningen, leidt dit tot een willekeurige en onredelijke belastingheffing die de wetgever niet voor ogen heeft gehad, aldus eiseres. Voorts stelt eiseres zich op het standpunt dat de heffing door de nieuwe systematiek afhankelijk wordt gesteld van draagkracht hetgeen in strijd is met het bepaalde in artikel 219, tweede lid, van de Gemeentewet. Tevens meent eiseres dat zij erop had mogen vertrouwen dat de gemeente ook in 2017 op grond van artikel 220 van de Gemeentewet onroerende-zaakbelastingen zou heffen van zowel gebruikers als van eigenaren en niet - zoals zij heeft gedaan - alleen van eigenaren. Er is dan ook sprake van schending van het vertrouwens-, evenredigheids- dan wel het zorgvuldigheidsbeginsel. Tot slot neemt eiseres het standpunt in dat de tariefverhoging in strijd is met artikel 1 van het eerste protocol bij het EVRM (artikel 1 EP). Volgens eiseres lijdt zij door die tariefverhoging buitensporig nadeel waardoor sprake is van een individuele en buitensporige last als bedoeld in de jurisprudentie over artikel 1 EP.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ceb4e9ba6b2f189e3c55fe18e477ddf72dd8cc08451a5c6aac030094f4abe8d | shasum -a 256