Alinea 21 Rechtbank Den Haag 14 mei 2018

Volgens eiseres bestaat er geen noodzaak voor het verlenen van de ontheffing. Verweerder stelt weliswaar dat de gewasschade veroorzaakt door ganzen is toegenomen door toename van de ganzenpopulatie, maar het verband tussen het aantal ganzen en de omvang van de schade is niet aangetoond.Evenmin is aangetoond dat met het vergassen van ganzen de vliegveiligheid wordt gediend. Ondanks het afschot van de afgelopen jaren, zijn de ganzenpopulaties eerder toegenomen. Het doden van ganzen rond Schiphol blijkt de afgelopen jaren derhalve niet effectief te zijn geweest, laat staan dat een noodzaak is aangetoond. Het vangen en doden van de ganzen is bovendien geen bevredigende oplossing als bedoeld in artikel 9 van de Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (PB 2010 L 20) (de Vogelrichtlijn) en artikel 3.3 van de Wnb. Volgens eiseres zijn er alternatieve oplossingen voor het voorkomen van schade aan landbouwgewassen en incidenten tussen ganzen en het vliegverkeer. Eiseres betoogt voorts onder verwijzing naar het ‘Gidsdocument voor de jacht in het kader van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand’ dat een deel van de door ganzen veroorzaakte opgevoerde schade als ondernemersrisico dient te worden beschouwd. Dit geldt temeer voor zover boeren in het kader van hun bedrijfsvoering hebben gekozen voor zeer aantrekkelijke agrarische gronden, terwijl gemengde en minder eiwitrijke graslanden minder aantrekkelijk voor ganzen zijn. Bovendien mocht verweerder zijn besluitvorming niet baseren op bij agrariërs getaxeerde schade, maar diende uit te worden gegaan van de daadwerkelijk uitbetaalde schade. Het schadebegrip neergelegd in de Vogelrichtlijn en de Wnb dient restrictief te worden uitgelegd, nu deze regelingen tot doel hebben de vogelpopulaties te beschermen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e5fed66e22dc06349b70830b2892edf3f9e39fc3ccb6a9af3bd94ce844f32404 | shasum -a 256