Onder 4.6. Rechtbank Den Haag 16 januari 2019

In de memorie van toelichting bij het wetsontwerp voor de collectieve actie staat vermeld: “Hoe omvangrijk de groep personen voor wier belangen met de procedure wordt opgekomen moet zijn, laat zich niet in zijn algemeenheid beoordelen. In de jurisprudentie van de Hoge Raad speelt bij de ontvankelijkheid een belangrijke rol de vraag of door de collectieve actie een meer effectieve en/of efficiënte rechtsbescherming valt te verwachten. Daarin ligt naar mijn mening de meerwaarde van deze vorm van procederen boven individuele geschillen-beslechting.” (Kamerstukken II 1991/92, 22 486, nr. 3, p. 22-23). Dat Nefyto en Artemis dus (slechts) 37 rechtspersonen vertegenwoordigen vormt op zichzelf dus geen reden tot niet-ontvankelijkheid. De rechtbank is met Nefyto en Artemis van oordeel dat een collectieve actie van deze 37 rechtspersonen een meer effectieve en efficiënte rechtsbescherming biedt dan het starten van 37 individuele zaken tegen de Staat. Nefyto en Artemis vorderen immers onverbindendverklaring van het Besluit en niet (een verklaring voor recht ten behoeve van het verkrijgen van) individuele schadevergoedingen. De exacte mate waarin de verschillende deelnemers en leden door het Besluit worden geraakt is voor de beoordeling van deze vordering niet noodzakelijk. Daarbij is van belang dat Nefyto en Artemis hun vordering (voornamelijk) gronden op de stelling dat het Besluit in strijd is met Europees recht en dat, indien dat juist zou zijn, dat enkele gegeven al tot een onrechtmatigheids-oordeel zou leiden. Nu niet in geschil is dat aan de andere vereisten uit artikel 3:305a BW is voldaan, zal de rechtbank niet-ontvankelijkheidverklaring dan ook achterwege laten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ee26cb0c13f9e7930fcb587510766c76887adabb35bbe9e367cafefc705f07d6 | shasum -a 256