Onder 5.9 Rechtbank Den Haag 30 oktober 2020

Aan de orde is vervolgens de vraag of [werkneemster] op grond van artikel 7:673 lid 1 sub a onder 2 BW een transitievergoeding toekomt. Op grond van artikel 7:673 lid 7, onderdeel c, BW is de transitievergoeding niet verschuldigd, indien het eindigen van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer. Centrient stelt met een beroep op dit artikel dat [werkneemster] geen aanspraak kan maken op betaling van de transitievergoeding. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat het bij ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer gaat om bijvoorbeeld de situatie waarin de werknemer zich schuldig maakt aan diefstal, waardoor hij het vertrouwen van de werkgever onwaardig wordt, of de situatie waarin de werknemer controlevoorschriften bij ziekte herhaaldelijk, ook na toepassing van loonopschorting, niet naleeft en hiervoor geen gegronde reden bestaat (zie: Kamerstukken II , 2013-2014, 33 818, nr. 3, pag. 39). Een dergelijke situatie doet zich hier niet voor. De kantonrechter is van oordeel dat de door Centrient aangedragen feiten en omstandigheden (de opstelling, manier van communicatie en handelswijze van [werkneemster] ) niet tot het oordeel kunnen leiden dat sprake is van ernstig verwijtbaar handelen van de zijde van [werkneemster] . De door [werkneemster] gevorderde transitievergoeding wordt derhalve toegewezen. Over de hoogte van de transitievergoeding zijn partijen het eens, zodat vastgesteld wordt dat [werkneemster] recht heeft op een bedrag van € 10.355,- bruto aan transitievergoeding.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/72fbb8daed69f5678fefe12d7f194e27d089d4d4f29e02f86dd938f4957a11bb | shasum -a 256