Onder 6 Rechtbank Den Haag 14 april 2020

Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat bij de ongewenstverklaring dient te worden getoetst aan artikel 8 EVRM, hetgeen met name relevant zal zijn wanneer er familie- en gezinsleven in Nederland is (Kamerstukken II, 2015-2016, 34 356 (R2064) nr. 3 blz 8 midden). In het besluit tot ongewenstverklaring is overwogen dat niet gebleken is dat eiser in Nederland nog familie- of gezinsleven uitoefent nu hij blijkens de registratie in de BRP op 7 januari 2014 uit Nederland is vertrokken en er zelf voor heeft gekozen zich definitief te vestigen in een door Jabhat al-Nusra (thans Tahrir al-Sham) of een andere terroristische strijdgroep gecontroleerd gebied. Blijkens het strafvonnis heeft eiser zelf aangegeven niet terug te willen keren naar Nederland. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich in zoverre terecht op het standpunt gesteld dat de ongewenstverklaring niet in strijd is met het recht op privé- of familie- of gezinsleven als bedoeld in artikel 8 van het EVRM. Voor zover wel uitgegaan moet worden van privéleven en familie- of gezinsleven in Nederland, heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat de ongewenstverklaring een gerechtvaardigde inmenging is. Door er zelf voor te kiezen een zelfstandig bestaan in door Jabhat al-Nusra of een andere terroristische strijdgroep gecontroleerd gebied te gaan leiden, heeft eiser zelf de afweging gemaakt om niet langer in de nabijheid van zijn familieleden in Nederland te verblijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f3c8ca7ca9b8c09b9de1f8ef9bd40cd8bce9d82cdd2976b41f1700fda5c50f71 | shasum -a 256