Onder 4.1. Rechtbank Den Haag 22 januari 2020

De rechtbank wijst de vorderingen van [eisende partij sub 1 c.s.] jegens [gedaagde sub 2] af, nu er onvoldoende aanknopingspunten zijn om te concluderen dat [gedaagde sub 2] het beleid van Genmed (mede) heeft bepaald. Dat hij op managementniveau betrokken was bij de vennootschap en een managementvergoeding ontving, is daarvoor naar het oordeel van de rechtbank in ieder geval niet voldoende. Zo is niet gesteld of gebleken dat [gedaagde sub 2] – al dan niet tezamen met [gedaagde sub 1] – formele bestuurstaken heeft uitgeoefend, dat wil zeggen het beleid van Genmed (mede) heeft bepaald als ware hij bestuurder. Dat [gedaagde sub 2] verantwoordelijk is geweest voor de uitgifte van obligaties en de wijze waarop de ingelegde gelden zijn besteed en aldus feitelijk als bestuurder handelde, hebben [eisende partij sub 1 c.s.] niet met feiten of omstandigheden onderbouwd. De aanwezigheid van [gedaagde sub 2] en diens inbreng bij de bijeenkomsten voor (potentiële) obligatiehouders zijn, zonder nadere feiten en omstandigheden – die ontbreken - onvoldoende om te kunnen concluderen dat [gedaagde sub 2] feitelijk beleidsbepaler van Genmed was. Ook de omstandigheid dat [gedaagde sub 2] een substantieel lagere managementvergoeding ontving dan [gedaagde sub 1] biedt houvast voor de veronderstelling dat [gedaagde sub 2] , die misschien voor obligatiehouders wel mede “het gezicht” was van Genmed, niet dezelfde positie bekleedde als [gedaagde sub 1] , die wel (formeel) bestuurder was. Nu verdere op [gedaagde sub 2] gerichte, concrete, verwijten ontbreken, is er onvoldoende grond om te kunnen oordelen dat [gedaagde sub 2] jegens de obligatiehouders onrechtmatig heeft gehandeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05eed2ffcdb1f33b0ac3576d771fbc4ac2c7d0270532acab2cb597d4fc0fc6ab | shasum -a 256