Onder 4.5. Rechtbank Den Haag 22 januari 2020

De rechtbank stelt vast dat in Brochure 2010 is vermeld dat de handelsvergunning voor paracetamol is verleend op 6 april 2010, dat Genmed B.V. vanaf die datum voor het eerst haar product kon aanbieden en op de markt brengen en dat zij verwachtte haar eerste omzet in het derde kwartaal van 2010 te realiseren. Ter zitting is door [gedaagde sub 1] echter bevestigd dat Genmed bij het uitbrengen van Brochure 2010 niet over een eigen fabrikantenvergunning beschikte en dat zij zonder deze vergunning geen paracetamol op de markt mocht brengen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat Genmed onjuiste informatie heeft verstrekt over de uitgangspositie waarin zij zich bevond en daarmee ook over de toekomstverwachtingen van Genmed. Dat Genmed ervan uitging dat zij gebruik kon maken van de fabrikantenvergunning van FocusFarma en dat kort na het uitbrengen van Brochure 2010 bleek dat FocusFarma daaraan (toch) niet wilde meewerken, maakt dit niet anders. Uit de verklaring van [gedaagde sub 1] ter zitting, die mede inhield dat het wel vaker voorkomt in de farmacie dat een partij zich terugtrekt omdat zij (bij nader inzien) met een andere partij zaken wil doen, leidt de rechtbank af dat er op het moment van uitbrengen van Brochure 2010 nog geen zekerheid bestond over de medewerking van FocusFarma en dat van een overeenkomst die Genmed het (afdwingbare) recht gaf op het gebruik van de fabrikantenvergunning, geen sprake was. Nu er kennelijk niet meer dan een (mondelinge, vrijblijvende) toezegging was van de zijde van FocusFarma in een zakelijk klimaat waarin mondelinge toezeggingen in het algemeen kennelijk niet betrouwbaar waren, had Genmed naar het oordeel van de rechtbank niet zonder een expliciet voorbehoud in Brochure 2010 mogen vermelden dat zij vanaf 6 april 2010 paracetamol op de markt zou kunnen brengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05eed2ffcdb1f33b0ac3576d771fbc4ac2c7d0270532acab2cb597d4fc0fc6ab | shasum -a 256