Onder 1.1. Rechtbank Den Haag 17 december 2021

3. Eiseres heeft op 29 augustus 2019 beroep ingesteld. Eiseres heeft betoogd dat verweerder niet aannemelijk heeft gemaakt dat het bestreden besluit op 28 juni 2019 is verzonden. Zo is niet gebleken of sprake is van een deugdelijke verzendadministratie. Eiseres verwijst in dit verband naar de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 30 juni 2020. Voor zover het op de weg van eiseres ligt om het vermoeden van ontvangst te ontzenuwen, stelt eiseres dat zij tot twee keer toe telefonisch contact heeft gezocht met verweerder om te vragen wanneer hij het bestreden besluit kon verwachten. Eiseres heeft eerst op 2 mei 2019 telefonisch contact opgenomen met verweerder, waar haar is verteld dat het nog wel even zou duren voordat het besluit werd genomen en dat het niet nodig was om telkens te bellen; eiseres zou het besluit vanzelf per post ontvangen. Eiseres heeft toen gevraagd of het bestreden besluit te zijner tijd per e-mail kon worden toegestuurd, hetgeen niet mogelijk bleek te zijn. Op 22 augustus 2019 heeft eiseres nogmaals telefonisch bij verweerder nagevraagd wanneer zij het bestreden besluit kon verwachten. Eiseres heeft eerst tijdens dit gesprek vernomen dat het bestreden besluit reeds was genomen en verzonden. Toen eiseres aangaf het besluit niet te hebben ontvangen, heeft verweerder het besluit alsnog verzonden. Eiseres heeft het besluit op 24 augustus 2019 ontvangen. Om voornoemde redenen moet de ontvangst van het besluit worden betwijfeld. Eiseres zou immers niet herhaaldelijk – en uit eigen beweging – bellen met verweerder om navraag te doen waar het bestreden besluit blijft, als zij dit besluit reeds zou hebben ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/89ad2db9352690c17d4a5ce1f06031e6ab587b78262d1abfaf87fdc35a8f7f9d | shasum -a 256