Onder 10.2. Rechtbank Den Haag 15 april 2021

Naar het oordeel van de rechtbank is eiseres, gelet op hetgeen zij in beroep heeft aangevoerd, er niet in geslaagd om het tegendeel aannemelijk te maken. De enkele stelling dat niet is gebleken dat vanuit haar woning in verdovende middelen is gehandeld, kan naar het oordeel van de rechtbank niet leiden tot een ander oordeel, gelet op hetgeen onder rechtsoverweging 10. is overwogen. Dat er geen overlast in de buurt zou zijn geconstateerd en dat er geen loop was naar de woning, doet gezien het voorgaande geen afbreuk aan de bevoegdheid van verweerder om de woning te sluiten. Voor het ontstaan van de bevoegdheid is niet noodzakelijk dat verweerder aannemelijk maakt dat de woning bekendstaat als drugspand of dat er aan drugshandel gerelateerde overlast heeft plaatsgevonden . Voor zover eiseres betwist dat geen andere attributen zijn aangetroffen die duiden op drugshandel, verwijst rechtbank naar de bevindingen van de politie zoals neergelegd in de bestuurlijke rapportage van 24 januari 2019. Volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling mag verweerder uitgaan van de juistheid van een bestuurlijke rapportage, tenzij tegenbewijs noop tot afwijking van dit uitgangspunt. De rechtbank stelt vast dat eiseres dergelijk tegenbewijs niet heeft geleverd of aannemelijk heeft gemaakt dat verweerder niet mocht uitgaan van de informatie van de politie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc2cd55af5cc8ca36f090b52986cd9c85f90411859bec3913a5eb9f6ad0f4521 | shasum -a 256