Onder 4.11. Rechtbank Den Haag 3 juni 2021

De voorzieningenrechter overweegt verder het volgende. In het “Deutsche Bahn”-arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 18 juni 2015 (ECLI:EU:C:2015:404) wordt bevestigd dat tijdens verificaties verkregen inlichtingen niet mogen worden gebruikt voor andere doelen dan die welke zijn vermeld in het controlemandaat of het inspectiebesluit en dat de rechten van de ondernemingen ernstig zouden worden aangetast indien de Commissie tegen ondernemingen bewijsmateriaal kon aanvoeren dat tijdens een inspectie is verkregen, maar dat geen verband houdt met het voorwerp en het doel van die verificatie. Eiseressen hebben hiernaar verwezen in het kader van hun daarop betrekking hebbende betoog, dat door gedaagde echter niet worden bestreden. In dat arrest wordt echter, zoals gedaagde ter zitting terecht heeft opgemerkt, vervolgens overwogen dat dit niet betekent “dat het de Commissie ( voorzieningenrechter: en dit geldt evenzeer voor de ACM) verboden is, een onderzoeksprocedure in te leiden teneinde gegevens waarvan zij tijdens een eerdere verificatie toevallig kennis heeft gekregen, op hun juistheid te controleren of aan te vullen, indien die gegevens wijzen op het bestaan van met de mededingingsregels van het Verdrag strijdige gedragingen. Een dergelijk verbod zou immers verder gaan dan nodig is ter bescherming van het zakengeheim en van het recht van verweer, en zou de Commissie derhalve op ongerechtvaardigde wijze belemmeren in de vervulling van haar taak om toe te zien op de naleving van de mededingingsregels op de gemeenschappelijke markt en het opsporen van inbreuken op de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU (zie in die zin arrest Dow Benelux/Commissie, 85/87, EU:C:1989:379, punt 19).”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa454613b152a71f34219da29159687ac68d92adbd07329dba1f37534d09e0d7 | shasum -a 256