Onder 4.15. Rechtbank Den Haag 25 mei 2022

De rechtbank volgt [eiser] niet in zijn standpunt dat hij de gedragsregels – die onder meer voorschrijven dat een tolk/vertaler een opdracht niet zonder toestemming van de opdrachtgever aan een derde overdraagt – niet kende omdat hij die niet heeft ontvangen. Uit door de Politie als productie 1 bij conclusie van antwoord overgelegde correspondentie tussen de Politie en [eiser] uit de jaren 2004 tot en met 2011 blijkt dat [eiser] eerder meermaals is aangesproken op het feit dat hij aan hem verstrekte tolkopdrachten liet uitvoeren door tolken die niet in het Politie Tolkenbestand stonden geregistreerd. In een e-mail uit 2011 heeft de Politie [eiser] gewaarschuwd dat het “echt de laatste keer moet zijn" dat [eiser] tolkwerkzaamheden laat uitvoeren door niet geregistreerde tolken. De Politie heeft destijds geen maatregel of straf aan [eiser] opgelegd, maar [eiser] had – los van de vraag of de Politie hem de gedragsregels op enig moment ter beschikking heeft gesteld – uit deze mededelingen en waarschuwing van de Politie moeten begrijpen dat het niet was toegestaan tolk/vertaalwerkzaamheden uit te laten voeren door tolken die niet in het Politie Tolkenbestand stonden geregistreerd. [eiser] heeft deze gedragsregel overtreden. [eiser] heeft de verwijzing naar deze correspondentie uit de jaren 2004 tot en met 2011 afgedaan als ‘oude koeien’. De rechtbank constateert dat deze correspondentie inderdaad van langer geleden dateert. Dat laat onverlet dat [eiser] doordat hij destijds door de Politie meermaals is aangesproken, bekend was met de gedragsregel dat tolkwerkzaamheden moesten worden uitgevoerd door in het Politie Tolkenbestand ingeschreven tolken. Uit zijn verklaring in het VIK-onderzoek blijkt verder dat [eiser] zich bewust was van (het belang van) deze gedragsregel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0956b2ae3eb6d0b46d5c916fd4d01a5268bae9c1b963e2c98363a31844aa0e0b | shasum -a 256