Alinea 20 Rechtbank Den Haag 3 augustus 2023

7. Wat betreft de ambtshalve beoordeling aan het buitenschuldbeleid heeft de rechtbank in de tussenuitspraak geoordeeld dat eiser met het meermaals aanvoeren in de procedure dat hij niet tot de VAE zal worden toegelaten in combinatie met de uitdrukkelijke stelling ter zitting dat ambtshalve getoetst had moeten worden aan het buitenschuldbeleid, maakt dat verweerder diende te motiveren waarom niet van die bevoegdheid gebruik is gemaakt en dat uitsluitend verwijzen naar de mogelijkheid een daartoe strekkende aanvraag te doen daarvoor niet voldoende is. De rechtbank vindt dat verweerder met zijn reactie het motiveringsgebrek heeft hersteld. Hoewel in algemene zin gelet op de artikelen 3.6b, aanhef en onder a, en 3.48, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit de bevoegdheid tot het verlenen van een buitenschuldvergunning voor verweerder wel bestaat, heeft verweerder er terecht op gewezen dat eiser niet voldoet aan de hiervoor onder 3 genoemde voorwaarden in het beleid neergelegd in B8/4 van de Vreemdelingencirculaire (Vc). Gelet hierop kan het betoog dat verweerder aan dit beleid had moeten toetsen, niet tot het ermee beoogde doel leiden. Wat eiser heeft aangevoerd, maakt dit niet anders. Het arrest T.Q en de Afdelingsuitspraak van 8 juni 2022 betreft het onderzoek naar adequate opvang en het buitenschuldbeleid voor niet-begeleide minderjarigen, zoals neergelegd in B8/6 van de Vc. Dit beleid verschilt wezenlijk van het algemene buitenschuldbeleid in B8/4 van de Vc. De rechtbank ziet, anders dan eiser betoogt, geen aanknopingspunten voor het oordeel dat het arrest T.Q. breder zou moeten worden gelezen op de door eiser gestelde wijze. Om deze reden faalt het beroep op dit arrest en deze uitspraak. Ook wat overigens is aangevoerd, doet er niet aan af dat eiser niet aan de voorwaarden van het buitenschuldbeleid voldoet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eeb70430d6ede7a57d6eff61711856b560ee586f394e9b34a12492f7d873ebe0 | shasum -a 256