Onder 4.7. Rechtbank Den Haag 17 juli 2025

Op grond van het volkenrecht zijn nationale rechters in beginsel niet bevoegd om rechtsvorderingen tegen een vreemde staat en hun ambtsdragers te berechten. De wederzijdse onafhankelijkheid van staten verzet zich ertegen dat de ene soevereine staat tegen zijn wil wordt onderworpen aan de rechtsmacht van een andere soevereine staat. Indien aan die vreemde staat immuniteit van jurisdictie toekomt, heeft de Nederlandse rechter geen rechtsmacht en zal deze rechter zich onbevoegd verklaren. Dat volgt uit artikel 13a Wet Algemene Bepalingen. Indien geen voor Nederland verbindende verdragsregeling van toepassing is, bepaalt het Nederlandse recht op welke wijze de Nederlandse rechter toepassing moet geven aan het recht op immuniteit van jurisdictie. De Hoge Raad heeft in dit verband geoordeeld dat de Nederlandse rechter op grond van Nederlands burgerlijk procesrecht niet slechts bevoegd maar ambtshalve gehouden is te onderzoeken of aan de vreemde staat immuniteit van jurisdictie toekomt. Dat is, in tegenstelling tot wat Slavutich betoogt, niet anders in een exequaturprocedure. Ook dan dient de Nederlandse rechter, zo nodig ambtshalve, te onderzoeken of immuniteit van jurisdictie van een vreemde staat aan de orde is. Slavutich kan dan ook niet worden gevolgd in haar stelling dat een rechter in een exequaturprocedure naar internationaal gewoonterecht niet is gehouden om immuniteit van jurisdictie toe te passen. In geval van immuniteit van jurisdictie staat artikel 13a Wet Algemene Bepalingen eraan in de weg dat de rechtbank rechtsmacht ontleent aan artikel 3, aanhef en onder c, Rv in verbinding met artikel 986 Rv. Dat de rechtbank hiertoe gehouden is, wordt bevestigd door het Internationaal Gerechtshof (IGH) in diens uitspraak van 3 februari 2012 . Het IGH heeft toen geoordeeld dat Italië in strijd met haar volkenrechtelijke verplichtingen in een exequaturprocedure met betrekking tot in Griekenland gewezen vonnissen ten onrechte geen immuniteit had toegekend aan Duitsland. Of hiervan ook sprake is wanneer de vreemde staat wiens immuniteit in het geding is, geen partij is in de exequaturprocedure, zal hierna aan bod komen. Dat in deze exequaturprocedure een inhoudelijke toetsing van enig handelen van de Russische Federatie niet aan de orde is, betekent niet (zonder meer) dat de immuniteit van de Russische Federatie niet in het geding kan zijn. Kortom, in deze exequaturprocedure dient de rechtbank zich een eigen oordeel te vormen over (primair) de vraag of de immuniteit van de Russische Federatie in het geding is. De Nederlandse rechter kan het oordeel van de Oekraïense rechter over de (al of niet te respecteren) immuniteit van jurisdictie in het Rusland-vonnis dus niet zonder meer overnemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfd41ba8603d248e974c737c0c4b23fce5f136609beb71d39ac1d5a0cfe689e4 | shasum -a 256