Onder 5.2. Rechtbank Den Haag 2 november 2026

De rechtbank is van oordeel dat de minister, met de aan eisers gestelde vragen, voldoende heeft onderzocht of grensdetentie voor hen onevenredig bezwarend is. Uit het verslag van het gehoor tot het uitstellen van de toegangsweigering blijkt dat aan eisers is medegedeeld dat het voornemen bestaat dat zij gedurende de behandeling van hun asielaanvraag in de asielgrensprocedure zullen verblijven in een gesloten detentiecentrum. Vervolgens zijn eisers in de gelegenheid gesteld om bijzondere of persoonlijke omstandigheden naar voren te brengen die ertoe kunnen leiden dat wordt afgezien van het behandelen van hun asielaanvraag in een detentiecentrum. Er is onder andere gevraagd naar de medische omstandigheden van eisers. Eiser heeft desgevraagd verklaard dat hij doof is en eiser 1 heeft aangegeven dat hij autisme heeft. Ook is aan eisers gevraagd of zij medicijnen gebruiken. In antwoord hierop heeft eiser met nee geantwoord. Eiser 1 heeft aangegeven dat hij medicatie gebruikt voor een knobbel bij zijn blaas. In de bestreden besluiten heeft de minister wat dit betreft overwogen dat medische behandeling in het detentie- en uitzetcentrum beschikbaar is en dat deze medische zorg gelijkwaardig is aan de gezondheidszorg in de vrije maatschappij. Verder zijn eisers gevraagd of ze familieleden in Nederland of in de Europese Unie hebben die hier rechtmatig verblijven en zijn zij in de gelegenheid gesteld andere omstandigheden aan te voeren. Gelet op het voorgaande ziet de rechtbank dan ook geen aanleiding om eisers erin te volgen dat de minister onvoldoende onderzoek heeft verricht naar de vraag of grensdetentie onevenredig bezwarend is. De minister heeft daarom in de bestreden besluiten terecht overwogen dat eisers geen feiten en omstandigheden hebben aangevoerd die zouden moeten leiden tot de conclusie dat de maatregel onevenredig bezwarend is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a500a0c11cbd34fc89747de19a55baae2842b759df127152758d5865247e54d1 | shasum -a 256