Onder 7.2. Rechtbank Den Haag 2 november 2026

De rechtbank is van oordeel dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd waarom eiser zijn persoonlijke vrees voor vervolging onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt. Uit eisers verklaringen volgt dat zijn religieuze vrijheid sterk werd beperkt. Zo heeft eiser verklaard dat hij zijn geloof stiekem in huis praktiseerde. De omstandigheden waren slecht en hij kon niet naar de moskee gaan. Hij mocht ook geen offer doen en hij mocht geen koran in huis hebben. Hij kon niet meer naar religieuze bijeenkomsten in de moskee vanwege de veiligheidssituatie. Er bleven alleen dingen over die hij stiekem thuis kon doen (bidden, vasten en zakat). De minister heeft dit geloofwaardig beoordeeld. Het past ook in het beeld van de algemene landeninformatie dat de situatie voor Ahmadi’s in Pakistan in de afgelopen jaren verder is verslechterd. Eiser heeft zelf verklaard dat de situatie er zo gevaarlijk was dat hij zijn land moest ontvluchten . Ter zitting heeft hij toegelicht dat deze problemen zich ook in Rabwah, waar een grotere Ahmadi-gemeenschap was, voordeden. Dit laatste volgt ook uit een onder 6 genoemde bron van het Algemeen Ambtsbericht Pakistan van juli 2024. Voor zover de minister erop heeft gewezen dat de reden voor het vertrek van eiser uit Pakistan niet was dat hij zijn geloof niet (langer) op aanvaardbare wijze kon belijden, maar dat hij problemen met zijn schoonfamilie had, overweegt de rechtbank dat die problemen verband hielden met de in Pakistan algemeen verspreide weerstand tegen het Ahmadi-geloof. Ook in zoverre heeft de minister onvoldoende gemotiveerd waarom eiser niet persoonlijk te vrezen heeft voor vervolging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0f40518e885fa325884e9dae2969a45d9da1dfbd412eec1a2b9ec162a48bb8c4 | shasum -a 256