Onder 6.2. Rechtbank Den Haag 2 november 2026

De rechtbank overweegt dat het enige vereiste van artikel 59a van de Vw 2000 is dat artikel 44 van de AMbV in acht wordt genomen. Uit rechtspraak van de Afdeling volgt dat de minister, voor hij de vreemdeling in bewaring stelt, een onderzoek moet verrichten naar de voor de bewaring relevante feiten en aan de hand van deze feiten moet beoordelen of een concreet aanknopingspunt bestaat en of een voor een overdracht vastgestelde termijn niet is verstreken. Deze rechtspraak had betrekking op de Dublinverordening, maar geldt naar het oordeel van de rechtbank ook nu de AMbV van toepassing is. De rechtbank overweegt verder dat een overdrachtsbesluit volgens de Afdeling geen voorwaarde is voor de bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid van de Vw. Nog daargelaten de vraag of er in het geval van eiser sprake zou zijn van schorsende werking, oordeelt de rechtbank op grond van het voorgaande dat de rechtmatigheid van de bewaringsmaatregel niet wordt aangetast door het toekennen van schorsende werking aan het overdrachtsbesluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/449e508b55b856e2e50fe04bfe3058e2d7a8893a77ce93523a9604a4fd661e0d | shasum -a 256