Alinea 54 Rechtbank Dordrecht 17 juli 2003

10. Tussen partijen is niet in geschil dat de vorenbedoelde blootstelling aan asbest in 1961 of 1962 is beëindigd en dat sedertdien meer dan 30 jaar is verstreken voordat bij eiser de diagnose mesothelioom is gesteld, zodat de vordering van eiser in beginsel op grond van artikel 3:310 lid 2 BW verjaard is. Toewijzing van de vordering van eiser is derhalve slechts mogelijk indien voldoende aannemelijk is dat het beroep van Verolme op de verjaringstermijn naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Uit een oogpunt van rechtszekerheid zal slechts in uitzonderlijke gevallen sprake kunnen zijn van onaanvaardbaarheid van de toepassing van vorenbedoelde verjaringstermijn. Een zodanig uitzonderlijk geval kan zich voordoen wanneer - zoals in het onderhavige geval - onzeker is of de gebeurtenis die de schade kan veroorzaken inderdaad tot schade zal leiden, die onzekerheid zeer lange tijd is blijven bestaan en de schade in die zin naar haar aard verborgen is gebleven dat zij daadwerkelijk is ontstaan en dus pas kon worden geconstateerd nadat de verjaringstermijn reeds was verstreken (vgl. HR 28 april 2000, NJ 2000/430). Of in het onderhavige geval de toepassing van voornoemde verjaringstermijn inderdaad naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, dient met inachtneming van alle omstandigheden van het concrete geval te worden beoordeeld, waarbij zeven in laatstgenoemd arrest vermelde gezichtspunten dienen te worden betrokken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8f365d7fb387e5406686034a7b116ff4beed49922526337faee006b1c06925da | shasum -a 256