Alinea 73 Rechtbank Dordrecht 27 maart 2012

2.4.7. Verweerder heeft zich op goede gronden op het standpunt gesteld dat de opleidings- en ervaringseisen in het kader van de verlening van een opgravingsvergunning moeten worden onderscheiden van die in het kader van de KNA. Eiseres heeft uitvoerig stilgestaan bij de ontstaansgeschiedenis van de KNA, de procedure in kort geding die heeft geleid tot het vonnis van de voorzieningenrechter van de Rechtbank 's-Gravenhage van 18 september 2007 en de uitvoering van het vonnis van die voorzieningenrechter. In de onderhavige procedure ligt de opgravingsvergunning voor en de rechtbank ziet geen direct verband tussen deze vergunningverlening en de KNA. De KNA wordt niet beheerd door verweerder, maar door de SIKB en speelt een rol bij het feitelijk uitvoeren van opgravingen, zoals bedoeld in artikel 46, tweede tot en met vierde lid, van de Monumentenwet 1988. In dat kader is door verweerder in artikel 24 van het Bamz aansluiting gezocht bij bepaalde protocollen van de KNA. Echter, daarmee heeft de KNA als vereiste voor het feitelijk uitvoeren van opgravingen nog geen betrekking op de opgravingsvergunning en de verlening daarvan. Daarbij gaat het zoals volgt uit artikel 24 van het Bamz om eisen gesteld aan de vergunninghouder en niet aan de leidinggevende, zoals in artikel 17, tweede lid, aanhef en onder d, van het Bamz. Dat in het kader van de EVC-regeling gestreefd wordt naar gelijkschakeling van de opleidingseisen in het kader van de opgravingsvergunning en die in het kader van de KNA als opgravingsvereiste - zoals blijkt uit de brief van verweerder van 26 juni 2009 - doet aan dit onderscheid niet af. Nu de KNA en daarmee ook het hiervoor genoemde vonnis in kort geding niet zien op de hier aan de orde zijnde opgravingsvergunning kan hetgeen eiseres daarover heeft aangevoerd niet bij de beoordeling worden betrokken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fd2e477dff84422ebea434e6e8aa1124d636ee6104d2b15d9db80a07ab2ec92e | shasum -a 256