Alinea 127 Rechtbank Dordrecht 21 november 2012

5.20. Uit hetgeen [gedaagde in vrijwaringszaak] aanvoert, wordt opgemaakt dat zij bij haar schadeberekening aansluiting heeft gezocht bij de artikelen 5 en 10 van het Besluit van 20 juli 1956 ter uitvoering van artikel 21, zesde en achtste lid van de Successiewet 1956 met een daarvan afwijkend rekenpercentage van 3. Met [gedaagde in vrijwaringszaak] wordt geoordeeld dat de schade voor [gedaagde in hoofdzaak/eiseres in vrijwaringszaak] gelijk gesteld kan worden aan het gemiste (fictief) vruchtgebruik van de legitimaire vorderingen gedurende haar leven. Gezien de huidige hoogte van rente op spaargelden wordt met een rekenrente van 3% uitgegaan van een redelijk rendement dat op de legitimaire vorderingen kan worden behaald. Voorlopig ziet de rechtbank aanleiding om de hiervoor beschreven schadeberekeningswijze te hanteren. Uitgaande van de leeftijd van [gedaagde in hoofdzaak/eiseres in vrijwaringszaak] op 13 augustus 2011 (zie 5.7.; 55 jaar) betekent dit dat de waarde van het (gemiste) vruchtgebruik van [gedaagde in hoofdzaak/eiseres in vrijwaringszaak] gelijk is aan factor 11 maal 3% = 33% van de legitimaire vorderingen. Uitgaande van legitimaire vorderingen van afgerond € 102.919,- komt dit neer op een bedrag van € 33.963,-. Voordat wordt overgegaan tot begroting van de schade op de hiervoor geschetste wijze zullen partijen in de gelegenheid gesteld worden om zich daarover bij akte uit te laten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/69ec65c8b0e3951edbb7e78aa67ea7559d625786768cabde49ec810f7a425167 | shasum -a 256