Onder 11. Rechtbank Gelderland 23 mei 2014

Dat sluit aan bij het verzoekschrift van 18 juli 2013, waarin de mentor opmerkt dat geen sprake is van “een regulier mentorschap, waarvoor de forfaitaire vergoeding toereikend is” (brief van 18 juli 2013, pag 2 bovenaan.). Als voorbeelden noemt de mentor: * toename en ernst problemen en verzet tegen behandeling en begeleiding na zorgoverleg 6 maart 2013; * frequente suïcidepogingen; * inschakeling psychiater in verband met gedragsproblemen en suïcidepoging; * spanningen rond hoger beroepsprocedure. Bij zijn brief, ontvangen op 8 januari 2014 heeft de mentor geen nieuwe onderwerpen toegevoegd, maar wel zijn tijdschrijflijst over 2013 gevoegd. Uit de daarop gemelde tijdbestedingen heeft de kantonrechter de noteringen gedestilleerd die verband houden met incidenten die niet zijn op te vatten als aanleidingen voor het uitvoeren van werkzaamheden die door middel van de forfaitaire beloning plegen te worden vergoed. Laatstgenoemde categorie werkzaamheden zijn immers al vergoed met de forfaitaire beloning. Ook weegt de kantonrechter mee hetgeen de mentor heeft verklaard op de mondelinge behandeling op 14 april 2014. Zakelijk samengevat heeft de mentor daar verklaard, dat hij in 2013 beduidend minder vaak naar zijn cliënt is geweest, maar dat het in maart 2013 ernstig was. Hij is toen bij zijn cliënt op bezoek geweest en hij heeft dat gecombineerd met de bespreking van het zorgplan. Tevens heeft hij toen met de psychiater naar de medicatie gekeken. In maart, juli en oktober heeft hij cliënt bezocht. Overigens had de mentor in 2013 75 mentorschappen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4d9e3bf2eb62db740e1aa66fcbd9d5c5360dc259c02fa77d6369259b73eab8c7 | shasum -a 256