Onder 4.5.1 Rechtbank Gelderland 30 januari 2014

Verweerder heeft gewezen op de brief van 19 april 2012 (zie 2.24), waarin de inhoud van een telefonisch onderhoud wordt bevestigd. Desgevraagd heeft eisers gemachtigde ter zitting bevestigd dat er op 16 april 2012 telefonisch contact is geweest; de inhoud daarvan herinnert hij zich niet. Nu er daadwerkelijk een telefonisch overleg heeft plaatsgevonden, gaat de rechtbank ervan uit dat dit gesprek de inhoud had als vermeld in de brief van 19 april 2012. De rechtbank gaat er ook van uit dat gemachtigde van eiser deze brief heeft ontvangen. De rechtbank stelt daarbij voorop dat per post verzonden stukken in de regel op het daarop vermelde adres worden bezorgd of aangeboden. Die omstandigheid rechtvaardigt het vermoeden dat genoemde - juist geadresseerde - brief door eisers gemachtigde is ontvangen of aldaar is aangeboden. Het ligt op de weg van eisers gemachtigde dit vermoeden te ontzenuwen. Hiertoe is voldoende dat die ontvangst of aanbieding op grond van hetgeen de gemachtigde van eiser aanvoert redelijkerwijs moet worden betwijfeld (HR 15 december 2006, nr. 41882, ECLI:NL:HR:2006:AZ4416 en HR 11 mei 2012, nr. 10/02953, ECLI:NL:HR:2012:BU8914). De enkele stelling dat de gemachtigde de brief niet tussen de ingescande correspondentie heeft aangetroffen, is daartoe ontoereikend. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank voldoende aannemelijk dat namens eiser is ingestemd met een verlenging van de beslistermijn als bedoeld in artikel 7:10, vierde lid, van de Awb. Ten aanzien van het jaar 2007 kan eisers beroepsgrond dat op het bezwaarschrift te laat zou zijn beslist daarom reeds bij gebrek aan feitelijke grondslag niet slagen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2e9faec5ec0394ce5c5d2010e7f7eb7a3b4664f16f5aabf20c5001e32db59fd0 | shasum -a 256