Onder 4.7. Rechtbank Gelderland 4 maart 2015

Volgens het eerste proces-verbaal van de sociale recherche van 8 juni 2010 probeerden [eiseres] en [naam] hun relatie nieuw leven in te blazen. Hij verbleef in de periode vanaf september 2009 tot juni 2010 frequent bij haar, gemiddeld vier of vijf dagen per week. In het derde proces-verbaal van 11 juni 2010 verklaart [eiseres] dat de relatie met [naam] inmiddels is beëindigd en dat hij de sleutel van haar woning heeft ingeleverd. De enkele ontkenning door [eiseres] in de onderhavige procedure dat [naam] niet bij haar verbleef is, in het licht van de inhoud van de processen-verbaal, onvoldoende. Uit de inhoud van de processen-verbaal en het rapport van de sociale recherche kan worden geconcludeerd dat [naam] kennelijk langere tijd bij haar verbleef. Dat de auto van [naam] bijna dagelijks in de buurt van de woning van [eiseres] geparkeerd stond, duidt daar ook op. [naam] had bovendien geen sleutel van de door hem gehuurde kamer, maar wel een sleutel van de woning van [eiseres] en liet zijn post deels op het adres van [eiseres] komen. De beoordeling door de Centrale Raad van Beroep van het al dan niet hebben van hoofdverblijf, waarop [eiseres] zich beroept, is een toets in het kader van de WWB. In het kader van de schuldsaneringsregeling echter kan, ook als er geen sprake was van een gemeenschappelijke huishouding in het kader van de WWB, het veelvuldig verblijf van [naam] op het adres van [eiseres] van invloed zijn op de berekening van het vrij te laten bedrag. Dit geldt eens temeer nu door de sociale recherche ook is geconstateerd dat [eiseres] in haar portemonnee bankpasjes had van een en/of rekening met [naam] en van zijn bankrekening. Dit duidt op verwevenheid van hun vermogens en/of inkomsten. [eiseres] had hiervan daarom melding moeten maken bij de bewindvoerder. Verder is gebleken dat [eiseres] vanaf september 2009 regelmatig de was deed voor [naam]. Dit kan worden aangemerkt als op geld waardeerbaar werk. Als [naam] al niet met haar samenwoonde, had zij dit in ieder geval moeten melden. Immers gebruikelijk is daarvoor geld te vragen. Dit is eens temeer van belang nu [eiseres] tegenover de bewindvoerder en de rechter-commissaris stelde niet tot werken in staat te zijn. [eiseres] heeft volgens haar verklaring in het tweede proces-verbaal van 8 juni 2010 ook klusjes in het café gedaan, zoals vegen, asbakken legen en de wc’s schoonmaken en zij heeft dat ter comparitie bevestigd. Zij deed dit volgens haar verklaring in het proces-verbaal van de sociale recherche gedurende een periode van circa acht maanden en niet vaker dan drie of vier keer per week, als de eigenaresse van Café de Babbelaar haar dat vroeg, omdat zij zelf geen tijd had en [eiseres] over de sleutel van het café beschikte. [eiseres] woonde destijds namelijk boven het café. Dat [eiseres] daarvoor, zoals zij stelt, niet betaald kreeg, maakt dat niet anders, nu het ook hier gaat om op geld waardeerbare werkzaamheden die zij had behoren te melden. Ook hier is van belang dat [eiseres] kennelijk, gezien haar verslechterde medische toestand, in het kader van de schuldsaneringsregeling meende dat zij geen betaald werk kon verrichten. Blijkbaar was zij wel in staat (lichte) werkzaamheden te verrichten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/04ca6cafa9a7943c6fcc8221f14660c07a27bd6b695d1d6fdb91e28b0332da59 | shasum -a 256