Alinea 70 Rechtbank Gelderland 5 februari 2015

33. Verweerder heeft in de uitspraken op bezwaar een vergoeding van € 54,50 toegekend voor de kosten van de behandeling van elke zaak in de bezwaarfase. Verweerder heeft daarbij in aanmerking genomen dat de gemachtigde van eiseres een groot aantal identieke of nagenoeg identieke bezwaarschriften heeft ingediend. Hoewel deze bezwaren strikt genomen niet allemaal kunnen worden aangemerkt als samenhangend in de zin van het Besluit zoals dat tot 1 januari 2015 luidde, heeft verweerder op grond van het bepaalde in artikel 2, derde lid, van het Besluit de bezwaarschriften als samenhangend in de zin van artikel 3 van het Besluit aangemerkt, omdat het in alle bezwaren gaat om hetzelfde geschilpunt en het individuele element in elke zaak beperkt van omvang is. Omdat strikte toepassing van het bepaalde in artikel 3 van het Besluit en de bij het Besluit behorende bijlage zou leiden tot een zodanig lage vergoeding dat geen recht zou worden gedaan aan doel en strekking van artikel 7:15 van de Awb, heeft verweerder de vergoeding per bezwaarschrift vastgesteld op € 54,50. De rechtbank is van oordeel dat op grond van de huidige regeling in het besluit te meer reden is de zaken als samenhangend te beschouwen. Dit zou leiden tot een nog lagere kostenvergoeding dan verweerder heeft vastgesteld. Gelet op het verbod op reformatio in peius zal de rechtbank de kostenvergoeding in bezwaar daarom handhaven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec24eac061d2d932ab092e7f78ada5a8bf58a4fd1fb234f0d1f40b4b29405c57 | shasum -a 256