Alinea 40 Rechtbank Gelderland 24 maart 2016

16. Voorop staat dat uit de systematiek van de Wet WOZ volgt dat bij de waardering van een recreatieterrein aan de hand van de operationele cashflow methode moet worden uitgegaan van een geobjectiveerde exploitatie en niet van de actuele exploitatie. Nu partijen het erover eens zijn dat de methodiek van de landelijke taxatiewijzer Recreatiewijzer moet worden gevolgd, is verweerder, gelet op bijlage twee van de taxatiewijzer, ten aanzien van het tarief voor de toeristische plaatsen terecht uitgegaan van een bezetting van twee volwassenen, twee kinderen, een autoparkeerplaats en vier douchemunten. In de waardering heeft verweerder, zo blijkt uit de taxatie en de daarop ter zitting gegeven toelichting, rekening gehouden met het ontbreken van voorzieningen voor kinderen op het recreatieterrein. Deze omstandigheid is dus reeds verdisconteerd in de toegekende waarde. Ter zitting heeft verweerder een uitdraai van de website van het recreatieterrein met de kampeertarieven van 2013 overgelegd. Uit deze uitdraai blijkt van een prijs per overnachting per persoon van € 3,40 (€ 2,65 voor een SVR-lid), een auto ad € 2,05 en een douchemunt ad € 0,50. Gelet op de regionale kengetallen (€ 26,30 per toeristische plaats in de regio Achterhoek) en de in 2013 door eiser daadwerkelijk gehanteerde tarieven kan niet worden gezegd dat het tarief van € 18,80 dat verweerder aan de toeristische plaatsen heeft toegekend te hoog is. Verweerder heeft dan ook aannemelijk gemaakt dat hij de waarde van het recreatieterrein niet te hoog heeft vastgesteld. Het beroep tegen de WOZ-waarde zal daarom ongegrond worden verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1f4a7973d34f704b7d19b1cd1386c42e911aaf0311ce7843a9b2729006fcf11c | shasum -a 256