Alinea 52 Rechtbank Gelderland 12 juli 2016

21. Het bezwaarschrift ter zake van de naheffing (zaaknummers 15/2194 en 15/2237) is door verweerder ontvangen op 30 juni 2014. Sindsdien zijn twee jaren en twee weken verstreken. De rechtbank is echter van oordeel dat sprake is van bijzondere omstandigheden die aanleiding geven de redelijke termijn iets te verlengen. Oorspronkelijk was de zitting bij de rechtbank in de onderhavige zaken geagendeerd op 7 april 2016. Dit is in december 2015 telefonisch afgestemd met partijen. Eerst nadat de rechtbank op 25 februari 2016 de uitnodiging had verzonden, heeft de gemachtigde bij brief van 29 februari 2016 te kennen gegeven verhinderd te zijn in verband met vakantieperikelen. Hoewel dit - met het oog op artikel 16 van de Procesregeling bestuursrecht 2013 - geen uitzonderlijke omstandigheid betreft, heeft de rechtbank bewilligd in een uitstel van de zitting, nu het mogelijk bleek deze vijftien dagen later alsnog te plannen. Deze vijftien dagen dienen echter voor rekening van eiseres te blijven. Weliswaar vormt een gewoon uitstel in de regel geen bijzondere omstandigheid voor verlenging van de redelijke termijn, maar in dit geval is sprake van een bijzonder uitstel (immers buiten de Procesregeling om). Het kan niet de bedoeling zijn dat het uit coulance toewijzen van een uitstelverzoek leidt tot de verschuldigdheid van een vergoeding van immateriële schade. Indien de redelijke termijn met deze periode van vijftien dagen wordt verlengd, is nog juist binnen twee jaren uitspraak gedaan. Het verzoek wordt daarom afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/de090171b13744faaf8731cafec94c5c7fd8f089ef1719bff48695786b178a58 | shasum -a 256