Alinea 59 Rechtbank Gelderland 24 augustus 2016

13. Op grond van de verklaringen die onder 2. en 3. zijn opgenomen is de rechtbank van oordeel dat het verweerder ten tijde van de opleggen van de aanslagen IB/PVV 2010 en IB/PVV 2011 redelijkerwijs bekend had kunnen zijn dat in de aangiften van de belastingconsulent, waaronder die van eiser, waarschijnlijk ten onrechte of tot een te hoog bedrag aftrekposten waren opgenomen. Uit de verklaring van [B] blijkt dat er begin 2013 signalen waren dat er wellicht ten onrechte aftrekposten waren opgevoerd. Dit heeft er toe geleid dat vanaf 2 april 2013 voor alle aangiften van de belastingconsulent afwijkende behandelingen zijn ingebracht. Uit de verklaring van [C] volgt dat verweerder de aangiften van de belastingconsulent al vanaf 2011 strenger is gaan controleren en dat er al vele jaren vragenbrieven aan de belastingconsulent werden gestuurd maar niet zo massaal als vanaf 2013. Gelet op wat vóór en ten tijde van het opleggen van de aanslagen met dagtekening 2 september 2011 respectievelijk 5 juli 2013 bekend was over de wijze waarop de belastingconsulent aangiften indiende, had verweerder aan de juistheid van de aftrek van kosten in redelijkheid behoren te twijfelen als hij met een normale zorgvuldigheid kennis zou hebben genomen van de inhoud van de aangiften. Verweerder had dan ook vóór het opleggen van de aanslagen nader onderzoek naar de aftrekposten moeten doen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e2d48a60947a078eb43439cebd9b33f1253f57727622c33c58048337cbbe1b3 | shasum -a 256