Onder 3.5. Rechtbank Gelderland 29 januari 2016

Echter, als er sprake is van een wettelijke geheimhoudingsplicht, brengt dat niet zonder meer ook een verschoningsrecht in een rechtsgeding mee (HR 22 december 1989, NJ 1990/779 m.nt. JBMV). Dat vergt een belangenafweging tussen enerzijds het belang dat de geheimhoudingsplicht beoogt te dienen en anderzijds het belang van de waarheidsvinding in rechte. Soms heeft de wetgever reeds een dergelijke belangenafweging gemaakt, blijkend uit de bewoordingen of strekking van de wettelijke geheimhoudingsregeling of blijkend uit de wetsgeschiedenis (vgl. art 2.5 Awb en wetsgeschiedenis, Tweede Kamer 1988-1989, 21 221, nr. 3, p. 56/57; art 67 lid 1 AWR en HR 25 mei 1999, NJ 1999/580; artikel 85 Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002, waarin telkens aan betrokkenen een geheimhoudingsplicht wordt opgelegd, behalve voor zover een wettelijk voorschrift tot mededeling dwingt). Zo is bijvoorbeeld het geval bij artikel 22 Gemeentewet, dat bepaalt dat deelnemers aan beraadslagingen van de gemeenteraad over hetgeen zij in de vergadering van de raad hebben gezegd of aan de raad schriftelijk hebben overgelegd, niet kunnen worden vervolgd of in rechte kunnen worden aangesproken, noch kunnen worden verplicht getuigenis af te leggen in (uitsluitend) civiele procedures. Ontbreken dergelijke overwegingen van de wetgever, dan zal de rechter die belangenafweging in een concreet geval moeten verrichten (HR 22 december 1989, NJ 1990/779 m.nt. JBMV).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05ca02e48f5bbcf298955205742354475f896738a59f7d2a4c8382dc1275a9e2 | shasum -a 256