Onder 5.30. Rechtbank Gelderland 3 februari 2016

De rechtbank oordeelt als volgt. De gemeente is in 1923 en in 1976 door natrekking eigenaar geworden van de leidingen. Niet valt in te zien waarom de gemeente jegens de rechtsvoorgangers van Liander een beroep moest doen op haar eigendomsrecht van de leidingen. Dat de gemeente moest weten dat alleen door middel van het recht van opstal dan wel een recht van erfdienstbaarheid de natrekking van de leidingen kon worden voorkomen, is in deze niet van belang. Ook de rechtsvoorgangers van Liander worden geacht de wet te kennen en het zijn zij die ter bescherming van hun belangen een recht van opstal dan wel een recht van erfdienstbaarheid hadden moeten bedingen en vestigen om te voorkomen dat zij door middel van natrekking de eigendom van de leidingen zouden verliezen. Dit hebben de rechtsvoorgangers van Liander echter niet gedaan, hetgeen thans voor rekening en risico van Liander komt. Gesteld noch gebleken is dat de rechtsvoorgangers van Liander zich op voor de gemeente kenbare wijze als bezitter van bedoelde zakelijke rechten heeft gedragen. De interne wil om als rechthebbende op te treden, maakt iemand nog niet tot bezitter. Onder deze omstandigheden kan niet worden gezegd dat de rechtsvoorgangers van Liander van meet af aan bezitter van een recht van opstal dan wel een recht van erfdienstbaarheid waren. Nu er bij aanvang geen sprake is geweest van bezit, kan Liander zich als rechtsopvolger van PGEM en Veluwse Nutsbedrijven ook niet zelfstandig tot bezitter maken. Bij gebrek aan bezit heeft Liander geen van beide zakelijke rechten door bevrijdende verjaring verkregen, zodat de tot vastlegging van bedoelde rechten strekkende vorderingen moeten worden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/235da8dae2d15fae0a32b1f8ad72177b8ec9668e3769ee5dc283e55c19883b67 | shasum -a 256