Alinea 35 Rechtbank Gelderland 11 februari 2016

8. De rechtbank stelt voorop dat BPM mag worden geheven indien sprake is van duurzaam gebruik van een auto in Nederland en dat het Unierecht niet verplicht tot een teruggaaf bij export. Hiervoor verwijst de rechtbank naar het arrest van de Hoge Raad van 14 februari 2014, ECLI: NL:HR:2014:281. Nu echter in dit geval ter zake van de export geen teruggaaf heeft plaatsgevonden, is op de auto een bedrag aan BPM blijven rusten in verband met de betaling van BPM ter zake van de eerste registratie in Nederland. Indien in die situatie opnieuw wordt geheven bij een nieuwe tenaamstelling in Nederland, bestaat het risico dat op de auto in totaal meer belasting rust dan op vergelijkbare ingevoerde auto’s die zich reeds op de Nederlandse markt bevinden (de referentieauto’s). De heffing van BPM is in die situatie dan ook in strijd met het Unierecht. Dat in dit geval ten tijde van de aangifte de termijn voor het vragen van teruggaaf nog niet was verstreken, maakt dit niet anders, nu volgens de verklaring van verweerder ter zitting het systeem van de Belastingdienst niet zodanig is ingericht dat bij een nieuwe tenaamstelling in Nederland automatisch blijkt dat de auto eerder geregistreerd is geweest. Er vindt dus door het onbenut verstrijken van de termijn voor het verzoeken om teruggaaf door de exporteur niet automatisch een teruggaaf aan de belastingplichtige plaats. Aangezien dit inherent is aan het systeem zoals dit door verweerder is ingericht en verweerder er naar vaste jurisprudentie voor moet waken dat te veel BPM wordt geheven, dient deze omstandigheid in redelijkheid voor risico van verweerder te komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/977f5ca322474ebecf2947df09f9bbcf58271b3ccd4134801b00560262829ab5 | shasum -a 256