Onder 7.20. Rechtbank Gelderland 5 februari 2016

Tegenover de gemotiveerde betwisting door [verweerder] heeft [verzoeker] naar het oordeel van de rechtbank niet aangetoond dat van handelen van [verweerder] als bedoeld onder 1), 2) en 3) sprake is geweest. Uit geen van de stukken komt naar voren dat [verweerder] [verzoeker] in het vooruitzicht zou hebben gesteld met hem te gaan samenwonen, noch – zo dat in dit verband al relevant is – (lang) met hem op vakantie te zullen gaan. Evenmin is gelet op de gemotiveerde betwisting door [verweerder] vast komen te staan dat [verweerder] [verzoeker] omtrent zijn vermogenspositie een onjuiste voorstelling van zaken heeft gegeven. Eerder kan het tegendeel worden aangenomen: partijen zijn immers reeds in 2012 bij de notaris geweest om hun financiën te regelen, en alstoen zijn de vermogens van beide partijen aan de orde geweest. Partijen hebben tegenstrijdige verklaringen gegeven waarom ze het partnerschap zijn aangegaan, op wiens initiatief dit is gebeurd en welke motieven hebben meegespeeld. Echter, zelfs al zou [verweerder] (ook) economische motieven hebben gehad om het geregistreerde partnerschap aan te gaan, dat laat onverlet dat [verweerder] heeft verklaard dat hij van [verzoeker] hield en dat er een affectieve relatie tussen hen bestond. De rechtbank acht zulks ook – onder andere door de vele overgelegde sms-berichten – genoegzaam aangetoond. De rechtbank onderkent dat de vorm waarin partijen hun relatie hadden gegoten niet overeenkomt met hetgeen te doen gebruikelijk is bij huwelijken en geregistreerde partnerschappen. Hieruit volgt echter niet zonder meer dat er sprake is/was van bedrog. Veeleer lijkt het er op dat [verzoeker] na het kwarktaartincident in september 2013 en de verbreking van de relatie door [verweerder] alle (eerdere en latere) gebeurtenissen – achteraf – in een ander licht heeft geplaatst. Echter, dat [verweerder] daadwerkelijk opzettelijk leugens heeft verteld, of opzettelijk zaken heeft achtergehouden om tot het geregistreerd partnerschap over te gaan is niet komen vast te staan. Evenmin is gebleken van een andere kunstgreep die [verzoeker] tot het aangaan van het partnerschap heeft bewogen. Ook de geschiedenis en perikelen rondom de verklaring van de moeder van [verweerder] , die op zijn minst merkwaardig is, leidt niet tot een ander oordeel. De rechtbank heeft geconstateerd dat de handtekening onder de verklaring van de moeder die als productie 7 is overgelegd bij het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek, niet overeenkomt met de gelegaliseerde handtekening. Dit gegeven leidt niet tot de conclusie dat de verklaring van de moeder geen waarde heeft, nu zij zelf ter zitting een gelijke verklaring heeft afgelegd. Dat de verklaring van de moeder over de kwarktaart en dergelijke inhoudelijk afwijkt van de stellingen van [verzoeker] betekent, nu de stellingen van [verzoeker] niet met objectief verifieerbare stukken of op andere verifieerbare wijze zijn onderbouwd slechts, dat de stellingen van [verzoeker] niet zijn komen vast te staan. Anders dan [verzoeker] twijfelt de rechtbank niet over de handelwijze van de notaris, nu de wet niet voorschrijft dat in de akte betreffende de legalisatie een beschrijving wordt gegeven van het stuk waarop de te legaliseren handtekening is geplaatst en ook niet aan de juistheid van zijn verklaring. De verklaring van de broer ziet op de verdeling en is in dit kader naar het oordeel van de rechtbank niet relevant.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f7812509a05e75b38b766293c8ad94d43834b895a8d09d0f2e115107821eedcf | shasum -a 256